mk top 2012

Tuesday, November 20, 2012

ശ്വേതയുടെ പ്രസവവും അച്ചുമനസുകളൂം

 [ഇതു നാലാമിടത്തിൽ  ‘മാറിയ പെൺജീവിതവും മാറാത്ത നമ്മുടെ മേൽമീശകളൂം‘ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പോസ്റ്റിന്റെ ഒറിജിനൽ കോപ്പിയാണ്.  ശ്വേതയുടെ പ്രസവത്തെക്കുറിച്ച് നമ്മുടെ ഗവണ്മെന്റ് നയം വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു; സ്പീക്കർ ജീ.കാർത്തികേയൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ശ്വേതയുടെ പ്രവൃത്തി ധാർമ്മികമായില്ല എന്ന്.  ഈ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഈ പോസ്റ്റ് എന്റെ ബ്ലോഗിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ശ്വേതയുടെ മറുപടി]

Read more »

Saturday, July 14, 2012

ഇന്ത്യൻ, സൌത്താഫ്രിക്കൻ മദ്ധ്യ വർഗ്ഗവും B.O.T യും

 നവലിബറൽ മുതലാളിത്തം അംഗീകരിച്ച ഓരോ രാജ്യത്തിലും വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ഒരു ബൈപ്രോഡക്ട് ആണ്, വികസനം കൈവരിക്കുന്ന ഒരു മദ്ധ്യവർഗം.  ഈ മദ്ധ്യവർഗത്തിനു  രാഷ്ട്രത്തോട്  ഒരു രാഷ്ടീയ ചുമതല വേണോ അതോ വ്യക്തിഗതമായ സ്വാർഥ താല്പര്യങ്ങൾ മാത്രം മതിയാകുമോ? ഹൈവെ ടോൾപിരിവിനോട്  കേരളത്തിലെയും (ഇന്ത്യയിലെയും) സൌത്താഫ്രിക്കയിലെയും മദ്ധ്യവർഗത്തിന്റെ വേറിട്ട സമീപനത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നു മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു.
 
കേരളത്തിൽ മണ്ണുത്തി- ഇടപ്പള്ളി നാഷനൽ ഹൈവേയിൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന പാലിയക്കര ടോൾ പിരിവ് ഇപ്പോഴും വിവാദമായി കിടക്കുന്നത്, ആഗോള മുതലാ‍ളിത്തത്തിന്റെ പൌരാവകാശത്തിനു മേലെയുള്ള കടന്നു കയറ്റത്തിനൊരുദാഹരണമായി കാണാം.  അതു പോലെ കേരളത്തിന്റെ ഭരണവ്യവസ്ഥ-അഥവാ മൈനൊരിറ്റി രാഷ്ട്രീയം- എത്ര മാത്രം വൈദേശിക താല്പര്യാ‍ധിഷ്ഠിധമാണെന്നും.

നവ ലിബറൽ ഗ്ലോബലൈസേഷനും മാർക്കറ്റ് എക്കോണമിയും ഈ മുതലാളിത്തത്തിന്റെ  വൈദേശിക ആദർശങ്ങളും, പ്രയോഗങ്ങളുമാണ്.  എന്നുപറഞ്ഞാൽ അതു കേരളത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു ഗ്രാസ്-റൂട്ട് വളർച്ചയല്ല, മുകളീൽ നിന്നു താഴേക്കു വേരിറങ്ങുന്ന/ ഇറങ്ങിയ ഒന്നാണ്.  ഇതു രണ്ടും കേരളത്തിലെ സാധാരണക്കാരന് ഗുണമുണ്ടാക്കിയില്ല എന്നു പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ.  പണ്ടു, മതവിശ്വാസികൾ അവരുടെ ആഗോള -ബൈബിൾ-ഖുറാൻ- ആര്യ സാഹോദര്യ- കണക്ഷന്റെ ഒക്കെ പേരിൽ കടൽ കടന്നു വിദേശനാണ്യം നേടി പ്രഭുത്വം നേടിയിരുന്നത്   അവരൊക്കെ കണ്ടു കൊതിച്ചിരുന്നു എങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ അവർക്കും അതൊക്കെ ആകാമെന്നായിരിക്കുന്നു. സ്വന്താമായുള്ള  ബൌദ്ധിക ജ്ഞാനം, കായിക കഴിവ്, പരമ്പരാഗത തൊഴിൽ- ഇതിന്റെയൊക്കെ പേരിൽ കടൽക്കടന്നു വിദേശപ്പണം (foreign money) വീട്ടിലെത്തിക്കാനവസരം അവർക്കുമുണ്ടായിരിക്കുന്നു.  ഇതൊടെ അറബിനാടുകളിൽ കേരളത്തിൽ നിന്നു ജോലിതേടിപോകുന്നവരുടെ എണ്ണം വളരെ കുടിയിരിക്കുന്നു.

 പണത്തോടുള്ള സമീപനം തന്നെ മാറിയിരിക്കുന്നു.  പണ്ട് പണം കെട്ടീപൊതിഞ്ഞുവക്കുവാനുള്ള ഒരു വസ്തുവായിരുന്നു. ഇന്നത് ക്രയവിക്രയത്തിനുള്ള്  മീൻസ് ആയിരിക്കുന്നു.  കൂടാതെ, ബാങ്കുകളുമായുള്ള അകൽച്ച കുറയുകയും കടം വാങ്ങൽ ഒരു ജീവിതരീതിയുമായിരിക്കുന്നു.  പണ്ട്, 100 രൂപാ വായ്പ മേടിക്കാൻ അയിലത്തെ മുതലാളീട അടുക്കൽ ചെന്ന് കണക്കില്ലാതെ നാണം കെട്ട് കശും കിട്ടാതെ തിരിച്ചു പോന്നിരുന്ന സ്ഥാനത്ത് ഇന്ന് ബാങ്കുകളുടെ അടുത്തു ചെന്ന് അത്രയും നാണം കെടാതെ വായ്പ്പ വാങ്ങാം.  വായപ എത്ര വേണമെങ്കിലും കിട്ടും എന്നു തന്നെയുമല്ല്, ഏത്രയും കൂടുതൽ കടമെണ്ടുത്ത് ദേഹത്തിട്ടിരിക്കുന്ന തുണി വരെ കടത്തിൽ വാങ്ങുന്നവരാണ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ എക്കോണമി അറിയാവുന്നവൻ എന്നും ധാരണകൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു.  കണക്കിനു  നൂറിൽ പത്തു മാർക്കു കിട്ടിയ മക്കളെ വരെ സാശ്രയ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ കാശുകൊടുത്തു എൻ ജിനീയറിങ്ങിനു വിടാമെന്നുമായിരിക്കുന്നു.  

സമുഹ്യമായി, ജാതി-മത രംഗത്തും മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായി. മാദ്ധ്യമങ്ങൾ ഇന്നും മൈനോരിട്ടി വാലുകളുടെ ബലത്തിൽ സാഹിത്യാഭിരുചികൾ നിർണയിക്കുമ്പോൾ, പുതുതായി വന്ന ഇ-മാദ്ധ്യമങ്ങളിലൊക്കെ പതിതന്മാർക്കു കൈവച്ച്, ആശയങ്ങൾ പരത്താമെന്നായിരിക്കുന്നു.  .  പതിതന്റെ സാഹിത്യമെന്നൊക്കെ പറയാറായിരിക്കുന്നു.

ഇതിലും കൂടുതലായി, പരിഷ്കൃത ലൈഫ് സ്റ്റൈലുകൾ ഇന്നിനി കൈക്കോള്ളാനാകാത്ത ദൂരത്തിലാണ് എന്നൊന്നും വിലപിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ഉപകരണങ്ങൾ വിലക്കില്ലാതെ മാർക്കറ്റുകളിൽ എത്തിയതോടെയും ടി.വി മുതലായവ ഇരിപ്പുമുറിയിൽ എത്തി ഒരു കൻസൂമർ സംസ്ക്കാരം രൂപീകരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതൊടെയും,  ജാതിക്കും മതത്തിനും ഇത്തിരി വെള്ളം ചേക്കലുകൾ ഉണ്ടായി.  സമ്പത്തായി ക്ലാസിന്റെ കർത്താവ്.  എങ്ങനെയും സമ്പത്തു സമ്പാദിക്കുകയായി എല്ലാ‍വരുടെയും ലക്ഷ്യം. 

കടൽ കടന്നു പോകാത്തവരും പോയവരും തമ്മിൽ ഒരു പാരലൽ സാമ്പത്തിക അവസ്ഥ തന്നെ രൂപീകൃതമായി. കടൽ കടന്നവരൊടു സാമ്പത്തികമായി ഒപ്പമെത്താ‍നും ലൈഫ് സ്റ്റൈൽ വർദ്ദിപ്പിക്കാനും, മക്കളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ ചിലവുകൾക്കുമൊക്കെയായി സർക്കാരാഫീസുകളിൽ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു പരിപാടിയായി മാറി കൈകൂലി. 

ഈ പറഞ്ഞവയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശകത്തിനുള്ളിൽ  കേരളത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങൾ നേടിയെടുത്തവയാണ്.  അഥവാ ഇവരാണ് കേരളത്തിന്റെ നിയോലിബറൽ പുരോഗമന മോഡലായ മദ്ധ്യവർഗം. ഈ മദ്ധ്യവർഗ്ഗം ലോകത്തിന്റെ പലഭാഗത്തുമുള്ള മദ്ധ്യവർഗത്തേക്കാൾ ബുദ്ധിയുള്ളവരും, കുടുംബമെന്ന ചുറ്റുപാടിൽ വളരുന്നവരും, സാമ്പത്തികമായി മെച്ചപ്പെടുന്നവരും, പരീക്ഷായോഗ്യതകൾ നേടുന്നവരും, അധ്വാനികളാകാൻ താല്പര്യമുള്ളവരും ആണ്.

ഇവരുടെ രാഷ്ട്രീയത്തെക്കുറിച്ചു പറഞ്ഞാൽ, പാർട്ടി രാഷ്ട്രീയത്തിൽ കവിഞ്ഞ് ഒരു രാഷ്ട്ര-നിർമാണത്തിൽ അധിഷ്ഠിധമായ രാഷ്ട്രീയ ബോധം ഇവരിൽ ഉള്ളതായി അവിടെ നടക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ തെളിയിക്കുന്നില്ല, എന്നാണ് എന്റെ വിനീതമായ അഭിപ്രായം.  അതിന്റെ കാരണങ്ങൾ പ്രധാനമായും മത വിഭാഗീയതയാണ്.  നവലിബറലിസത്തിന്റെ മറ്റൊരു ബൈപ്രോഡക്റ്റ് ആയി  കേരളത്തിൽ കടന്നു വന്നതാണ് മതങ്ങളുടെ അധികാര വിപുലീകരണം.  മതങ്ങളുടെ വിദ്യാഭ്യാ‍സത്തിലും രാഷ്ട്രീയത്തിലും ഉണ്ടായ ഒളിച്ചു കടത്തൽ ജനങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രബോധത്തെ നിർവീര്യമാക്കുന്നു എന്നു പറയാം.

മതങ്ങളിലൂടെ, മതങ്ങളുടെ കുത്തകയായ വിദ്യഭാസത്തിലൂടെ, പരലോക സായൂജ്യത്തിനു സർവവും സമർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു മദ്ധ്യവർഗ്ഗം ഒരു ഏകീകൃത- രാഷ്ട്ര ദേശനിർമ്മിതിയിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നില്ല, പകരം, സ്വാർഥതയുടെ പരിമിതികളിലേക്ക് കുഴിയാനകളെ പോലെ വലിയപ്പെടുന്നു. തങ്ങൾക്കാവശ്യമുള്ളതു ചെയ്തുകൊടുക്കുന്ന രാഷ്ട്ര്രിയപാർട്ടിക്കു വോട്ടുചെയ്യുകയെന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് ഇവർക്കു മറ്റൊന്നും രാഷ്ടീയമല്ല.


സൌത്താഫിക്ക

ലോകത്തെ മുതലാളിത്ത ചൂഷണം ഇന്നോ ഇന്നലെയോ തുടങ്ങിയതല്ല.  ഇന്ത്യയിൽ അതു ഏകദേശം മൂവായിരത്തിൽ പരം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപു തുടങ്ങിയതാണ്  എന്നനുമാനിക്കാം. യൂറോപ്യൻ കൊളോണിയലിസം ഇതിനെ ആഗോളമക്കി.  കോളോണിയലിസത്തിനു പുണീലിട്ടു മാമോദിസ മുങ്ങി കടന്നു വന്നിരിക്കുന്ന ഇന്നത്തെ  ഗ്ലോബലിസം ഇതിനെ ആഗോളവില്ലേജുകൾ വരെ എത്തിച്ചു.   ഫൂഡൽ-സവർണ- പാശ്ചാത്യ സുപ്രിമസി- നിയോ ലിബറലിസം-മാർക്കറ്റിസം,  (feudal, racial, white supremacy) എന്നീ പദങ്ങളുപയോഗിച്ചാണ് വികസിത പാശ്ചാത്യ രാജ്യങ്ങളിലെ ആളുകൾ ഈ ചൂഷണങ്ങളെ ആദർശവൽക്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.  കോളണീ ഭരണം നിലനിനിരുന്ന ഇന്ത്യയിലും, സൌത്താഫ്രിക്കയിലും, അതുപോലെയുള്ള മറ്റാനേകം രാജ്യങ്ങളിലും, പാശ്ചാത്യ സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്കു  മാത്രം കൈകാര്യം ചെയ്യാനറിയാ‍വുന്ന എണ്ണ മുതലായ ധാതുക്കൾ കിനിയുന്ന അറബ് രാജ്യങ്ങളിലും ആഫ്രിക്കയിലും ജീവിക്കാനിടയായ  ജനങ്ങളെല്ലാം ഇതിന്റെ കെടുതി അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അനുഭവിച്ചിട്ടൂണ്ട്.



പക്ഷെ  ഈ കോളണീകളെല്ലാം ഇന്നു ‘സ്വതന്ത്രമായി‘.  ഏറ്റവും അവസാനം സ്വതന്ത്രമായത് സൌത്താഫ്രിക്കയാണ്.  സ്വതന്ത്ര സൌത്താഫ്രിക്കയുടെ മിഡ് -വൈഫു തന്നെ നിയോലിബറൽ മാർക്കറ്റ് വ്യവസ്ഥ ആയിരുന്നു. ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്ര്യായി 65 വർഷങ്ങൾ പിന്നിടുമ്പോൾ സൌത്താഫിക്ക 18 വർഷങ്ങൾ മാത്രം പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ 20 വർഷങ്ങളോളമായി, സൌത്താഫ്രിക്കയിൽ ജീവിക്കുന്ന എന്നെ ഇന്ത്യകഴിഞ്ഞാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വധീനിച്ചിട്ടുള്ള രാജ്യമാണ് സൌത്താഫ്രിക്ക.   രണ്ടും ഇന്ന് അന്താരാഷ്ട്രവേദിയിൽ ഒന്നിച്ച് , മുന്നോക്ക രാജ്യങ്ങളുടെ നീതീകരിക്കാനാകാത്ത തലക്കനമുതലാളിത്തത്തിനു ബദലുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്.  എന്നാൽ    രണ്ടൂ രാജ്യങ്ങളേയും പരസ്പരം ഒന്നു താരതമ്യപെടുത്തിയാൽ പ്രത്യേകിച്ച് വിദ്യാഭ്യാസ മേഘലയിൽ സൌത്താഫ്രിക്ക വളരെ പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന ഒരു രാജ്യമാണ് .  മാർക്കറ്റ് അവസരങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോഴും രാജ്യത്തിന്റെ ന്യൂനപക്ഷത്തിനു മാത്രമേ അതുപയോഗപ്രദമക്കാൻ സാധിക്കുന്നുള്ളൂ.  ഈ ന്യൂനപക്ഷത്തെ നമുക്കു പെട്ടെന്നു തിരിച്ചറിയാം- അപ്പർത്തീഡ് കാലത്ത് സൌത്താഫ്രിക്കയുടെ നേട്ടം കൊയ്തിരുന്നവരാണ് അവർ.   

ഈ അടുത്ത കാലത്ത്  ഇന്ത്യൻ പ്രസിഡന്റ് പ്രതിഭ പട്ടിൽ സൌത്താഫ്രീക്കയിൽ വന്നപ്പോൾ , IOL വാർത്ത വന്നതിങ്ങനെയാണ്. 

‘’Zuma said South Africa would seek help from India in acquiring skills in engineering, information and communication technology, finance, economics, and accounting to boost the infrastructure programmes‘’.

എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഈ മേഘലകളീലൊക്കെ ഇന്ത്യ സൌത്താഫ്രിക്കയേക്കാൾ വികസിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ്.

സൌത്താഫ്രിക്കയുടെ ജനാധിപത്യ വികസനം


പക്ഷെ, മത- വർഗ-വർണ-വിദേശീയ ആധിപത്യങ്ങളുടെ കൈയ്യൂക്കിൽ അമർന്നിരുന്ന സൌത്താഫ്രിക്ക ഈ 18 കൊല്ലം കൊണ്ട് എത്ര മാറ്റങ്ങൾ ജനാധിപത്യ ലക്ഷ്യത്തിൽ നടപ്പാക്കി എന്നു നോക്കുന്നത് നന്നായിരിക്കും.  മതം, ജാ‍തി(ethnicity), ദൈവം, വിശ്വാസം ഇവയൊക്കെ ഇവിടെ ഇന്നു സ്വകാര്യ ഇടങ്ങളിൽ കിടന്നു വിരാജിക്കുന്ന/ വിരാജിക്കേണ്ടുന്ന  സംഗതികളായി മാറിയിരിക്കുന്നു.  അതായത് ഇവിടെ മതത്തിന്റെയോ വർഗത്തിന്റെയോ പേരിലല്ല രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ മന്ത്രിമാരെ ഉണ്ടാക്കുന്നത്.

പകരം ഒരോവ്യക്തിയുടെയും സ്വത്വം പ്രാധാമാ‍യും രാഷ്ട-ദേശ-ബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നത്. 

തന്നേക്കാൾ പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്നവരെ ഒരു കൈകൊടുത്തു സഹായിച്ച് തുല്യത -അതെത്ര ദൂരയായാലും- സാധിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ശ്രമിക്കുന്ന ഈ രാജ്യത്തെ കറുത്തവരും വെള്ളക്കാരും, ഇൻഡ്യാക്കാരും മറ്റും അടങ്ങുന്ന ജനതയെ കാണുമ്പോൾ എന്റെ പുണ്യ പുരാണഇന്ത്യാമഹാരാജ്യം ഇപ്പോഴും മജോറിട്ടി-മൈനോരിട്ടി-സവർണ ജട്ടികളുള്ളതു (അതും പല നിറങ്ങളിലുള്ളവ) കൊണ്ടുമാത്രമാണല്ലോ ഒലിച്ചു പോകാതിരുക്കുന്നത് എന്നൊർക്കുമ്പോൾ ലജ്ഞിച്ചു തലതാഴ്ത്താറുണ്ട്.

മീഡിയ ഉത്തരവാദിത്തം
എടുത്തു പറയേണ്ട മറ്റൊന്ന് ഇവിടുത്തെ മീഡിയയുടെ സമൂഹ്യ ഉത്തരവാദിത്തവും രാഷ്ടീയക്കളിയോടുള്ള വാച്ച്മാൻ ചുമതലകളൂം വച്ചു പുലർത്തുന്ന ഇടപെടലുകളാണ്.   മീഡിയകൾ ഇവിടെ ഗവണ്മെന്റിന്റെയോ പത്രമുതലാളിമാരുടെയോ അഭീഷ്ടമനുസരിച്ചല്ല പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ലോകത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ ലിബറൽ ഭരണഘന എന്നു വിലയിരുത്തപ്പെട്ട ഇവിടുത്തെ ഭരണഘടന ജനങ്ങൾക്കു വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന ബിൽ ഓഫ് റൈറ്റ്സിന്റെ വ്യവസ്ഥകളിൽ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് അവ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

 B.O.T-കേരളം

പാലിയക്കര ടോൾപിരിവിൽ പ്രതിഷേധിച്ചവരെ കേരള പോലീസ് ചാക്കുകെട്ടുപോലെ വലിച്ചിഴക്കുന്നതു ഞാനും കണ്ടതാണ്, നാട്ടിലെ ഒരു ടി,വി, ചാനലിൽ. (അന്നു ഞാൻ നാട്ടിലായിരുന്നു)

ഇവിടെ വന്നതിനു ശേഷം  ടോൾപിരിവിനെന്തു പറ്റി എന്നൊന്നും മാനസിലാക്കാൻ ക്ഴിഞ്ഞില്ല. കാരണം മലയാള പത്രങ്ങൾ പൊതുവെ ഈ വാർത്തകൾക്കു പ്രാധാന്യം കൊടുത്തിരുന്നില്ല. .

എന്നാൽ,  ഈ വിഷയത്തിൽ  ആദ്യം തൊട്ടുള്ള എല്ലാവിവരങ്ങളും വീഴ്ച്ചകൂടാതെ പ്രസിദ്ധീക്കരിക്കുന്ന ഒരു ബ്ലോഗ് എന്റെ ശദ്ധയിൽ പെട്ടു. For Toll Free Democracy , ഈ ബ്ലോഗ്  വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ വിവരങ്ങൾ കൊടുത്തിരുന്നു. Committee Against Privatisation of National Highways and Displacement കൺ വീനർ എന്നു പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന T.L.Santhosh ആണ് ഈ ബ്ലോഗിന്റെ ഉടമ.

B.O.T-സൌത്താഫ്രിക്ക

അപ്പോഴാണ് ഇവിടത്തെ മാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ ഹൌട്ടിങ്ങ് സ്റ്റേറ്റിലെ നാഷനൽ ഹൈവെയിൽ പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ പോകുന്ന ബി.ഓ.ടി പിരിവീനെക്കുറിച്ചുള്ള വാർത്തകൾ കാണാനിടയായത്. 

അതനുസരിച്ച്, മെയ് ഒന്നിനായിരുന്നു ഇവിടെ ടോൾ തുടങ്ങാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്.  അതിനു മുൻപു തന്നെ ഇവിടുത്തെ ഭരണകക്ഷിയയ എ.എൻ.സി (African National Congress) യുമായി കൂട്ടുകെട്ടിലിരിക്കുന്ന ട്രേഡ് യൂണിയനുകളുൾപ്പെടെ ധാരാളം പൊതുജന സംഘടനകൾ ടോൾ പിരിവിനെതിരായി രംഗത്തു വന്നിരുന്നു. ജനാധിപത്യപരമായ പ്രതിഷേധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തവർക്കു നേരെ പക്ഷെ  പോലീസ് മർദ്ദനമൊന്നുമുണ്ടായില്ല.


ശക്തമായ ജനരോഷമുണ്ടായിട്ടും  ഗവ്ണ്മെന്റും, ഹൌട്ടിങ്  ഗതാഗത മന്ത്രിയും,  കേന്ദ്ര ധനകാര്യമന്ത്രിയും ടോൾ പിരിവിന് അങ്ങേയറ്റം അനുകൂലിച്ച നിലപാടുകൾ ആണ് എടുത്തിരുന്നത്.  പക്ഷെ ശനിയാഴച്,  മെയ് ഒന്നിന് രണ്ടൂദിവസം മാത്രം ബാക്കി നിക്കുമ്പോൾ  Opposition to Urban Tolling Alliance (Outa) ന്റെ  പബ്ലിക്ക് ഇന്റെരസ്റ്റ് ലിറ്റിഗേഷനനുകൂലമായ വിധിയുണ്ടായി.  മെയ് ഒന്നിലെ ടോൾ പിരിവു ലോഞ്ചിങ് തടഞ്ഞുകൊണ്ട് ഹൌട്ടിംഗ് ഹൈക്കോടതി ജഡ്ജ്, ബിൽ പ്രിൻസിലുവാണ് വിധി പറഞ്ഞത്

‘’Judge Bill Prinsloo granted an urgent interdict sought by the Opposition to Urban Tolling Alliance (Outa), to stop the launch of the system so that a full court review could be carried out to decide if it should be scrapped or not‘’

 Opposition to Urban Tolling Alliance (Outa)  നെക്കുറിച്ച്  കൂടുതൽ ഇവിടെനിന്നു വായിക്കാം.

ടോൾപിരിവിനെ എന്തു കൊണ്ട് എതിർക്കുന്നു എന്ന് ഈ പോർട്ടൽ വിശദമാക്കുന്നുണ്ട്.  ഈ എതിർപ്പിനെ മുൻനിർത്തുന്ന ബിസിനസ് അടക്കമുള്ള സൌത്താഫ്രിക്കൻ പൊതുജനത്തിന്റെ ഒരു പരിശ്ചേദമാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.  ഇതിനെ സൌത്താഫ്രിക്കൻ രാഷ്ട്രനിർമ്മിതിയോടു കടപ്പെട്ട ഒരു മദ്ധ്യവർഗത്തിന്റെ സജീവ മനസായി കാണാം. എന്തുകൊണ്ട് ഇ-ടോളിങ് എതിർക്കപ്പെടണം എന്നുള്ള വിശദീകരണത്തിന്റെ അവസാനമായി ഇതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് താഴെക്കൊടുക്കുന്നു.

‘Understanding the logic and issues above, OUTA and its thousands of supporters are of the strong opinion that e-tolling of GFIP is fundamentally flawed, it is wrong and is a most unjustified action taken by the authorities. It is most certainly not in the best interests of the citizen and works against the ultimate role that governments need to play – i.e. to enhance (as opposed to detract from) the wellbeing of its citizens.

We value the support in this campaign as well as the ability to use our democratic right to take this matter to the judiciary, where we hope and trust the system will expose e-tolling as a plan which will grossly violate the rights of the citizens who make use of Gauteng’s freeways. Let’s keep them just that – FREEways.‘


ഒരു ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പരമമായ ചുമതലയാണ് അവിടുത്തെ ജനങ്ങളൂടെ ജനാധിപത്യ അവകാശ-അധിഷ്ടിധമായ ക്ഷേമം സംരക്ഷിക്കുക, അല്ലാതെ അതിനെതിരായി പ്രവർത്തിക്കയല്ല, എന്നാണ് ഇതിന്റെ ചുരുക്കം.  നീതിന്യായത്തിലുള്ള പരമമായ വിശ്വാസവും ഇതിന്റെ പിന്നിലുണ്ട്.

അതായത്, ജനങ്ങളുടെ റോഡുപയോഗിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാന അവകാശം അന്യായനിക്ഷേപത്തിനു വഴിവച്ചുകൊണ്ടല്ല, നിയോലിബറൽ മുതലാളിത്തത്തെ  ഭരണ വ്യവസ്ഥ പരിപോഷിപ്പിക്കേണ്ടത്.

കേരളത്തിൽ പാലിയക്കര ടോൾ  പിരിവിലും നിലനിൽക്കുന്ന അനീതി, സൌത്താഫ്രിക്കയിൽ OUTA ചുണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്ഥമല്ല എന്ന് T.L. Santhosh ന്റെ ബ്ലോഗിൽ നിന്നു മനസിലാക്കാവുന്നതാണ്.  അനേക ആക്റ്റിവിസ്റ്റുകൾ അതിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതായി കാണിക്കുന്നുണ്ട്.  പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ട്  അതിന്  ഒരു പരിഹാരത്തിനായി രാഷ്ട്ര്രിയ പാർട്ടികൾ തയ്യാറാകുന്നില്ല? കാരണം വലതു-ഇടതു പക്ഷ വ്യത്യാസമില്ലാതെ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ നിക്ഷേപ അനുകൂലികളാകാൻ ശ്രമിക്കുന്നതാണ്.

നിയോലിബറൽ നിക്ഷേപവ്യവസ്ഥകൾക്കു നല്ലതായ വശങ്ങളുണ്ട്. പക്ഷെ അതിൽ നിക്ഷേപകരുടെ അന്യായമായ ലാഭക്കൊതിക്ക് തടയിട്ടാൽ മാത്രമേ  ഒരു രാജ്യത്തു ജനാധിപത്യ സംരക്ഷണം സാധ്യമാകൂ.  ജനാധിപത്യം സംരക്ഷിച്ചില്ലെങ്കിൽ അതിനു ദൂരവ്യാപകമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.  അതിനു തടയിടാൻ ആർക്കു കഴിയും?  കാപ്പിറ്റൽ മുതലാളിമാർക്കു എറാൻ മൂളി നടക്കുകയാണ് നിയോലിബറൽ വ്യവസ്ഥയിൽ ഗവണ്മെന്റുകളുടെ നിയോഗം.  അപ്പോൾ ശക്തമായ ഒരു മദ്ധ്യവർഗം ആ ചുമതല വഹിക്കനായി മുന്നോട്ടു വാരേണതുണ്ട്.  നിയോലിബറൽ കച്ചവട വ്യവസ്ഥയുടെ കാപട്യ നേട്ടങ്ങൾ  കോലിൽ കുത്തി കൊടിക്കൂറകളാക്കി ഉയരത്തിൽ പറക്കുന്ന പാശ്ചാത്യ മുതലാളിത്തക്കാർ, സ്വന്തം നാടു വരെ മുടിപ്പിച്ചു കുട്ടിച്ചോറാക്കി തലങ്ങും വിലങ്ങും ഓടി നടക്കുമ്പോൾ അവരുടെ മുന്നിൽ ആചാരപിണ്ടമിടുന്ന ഭരണവർഗത്തോടു ചേർന്നു നിന്നു പിണ്ടമിടുകയാണോ ഒരു മദ്ധ്യവർഗത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ചുമതല എന്നു സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.


18 വർഷത്തെ ജനാധിപത്യ ഭരണത്തിനുള്ളിൽ അതിനു കഴിവുള്ള ഒരു മദ്ധ്യവർഗ്ഗം സൌത്താഫ്രിക്കയിൽ രൂപപ്പെട്ടെങ്കിൽ, 65 വർഷം പിന്നിട്ടിട്ടും ഇന്ത്യയിൽ അങ്ങനെയൊന്നുണ്ടായിട്ടില്ല എന്നു വിശ്വസിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.  അതുകൊണ്ടു തന്നെ ഇന്ത്യ നിയോലിബറൽ കച്ചവടക്കാർക്ക് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ട രാജ്യമാകുന്നു.  


അതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ പാലിയേക്കര നൽകുന്ന മോറൽ.

Read more »

Tuesday, July 3, 2012

മലപ്പുറത്തെ 33 സ്കുളുകളും കേരള ജനാധിപത്യവും

കേരളം ഇപ്പോഴും ഒരു ജനാധിപത്യ വവസ്ഥയാണ് എന്നുള്ള ധാരണയിലാണ് ഈ പോസ്റ്റ് എഴുതുന്നത. ഇനി അതിൽ വല്ലമാറ്റങ്ങളും വന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും അറിയിക്കുമല്ലോ?


ആ മുഖം: ഈ പോസ്റ്റിന്റെ പ്രചോദനം  ഈ അടുത്തസമയത്ത്, പത്രങ്ങളിൽ വന്ന ചില വാർത്തകളാണ്. അതിലൊന്ന് ഇവിടെ വായിക്കാം. ഇതിനെതുടർന്ന് ചില ഗൂഗ്ഗിൽ പ്ലസു പീസുകളും ഇതിനെക്കുറിച്ചു വായിക്കാനിടയായിരുന്നു.
അവയുടെയൊക്കെ ചുരുക്കം, മലപ്പുറത്തെ പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന മുസ്ലീങ്ങളുടെ -പ്രത്യേകിച്ച് മുസ്ലീം പെൺകുട്ടികളുടെ-വിദ്യാഭ്യാസ പുരോഗതിക്കു വേണ്ടി രൂപീകരിച്ച ഈ സ്കൂളുകൾ ഇപ്പോൾ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകൾ ആക്കണോ ഗവണ്മെന്റു സ്കൂളുകൾ ആക്കണോ എന്നുള്ളതാണ്.


പതിവു പോലെ ഭരണ കഷിയും പ്രതിപക്ഷവും  ജനങ്ങളുടെ മുൻപിൽ ചവിട്ടു നാടക വേഷങ്ങൾ കെട്ടി ജോറായി ആടി ഏറ്റുമുട്ടി വശായി. മുഖ്യൻ ആസ് യൂഷ്വൽ നാട്യത്തിൽ അമരത്വം പൂകി. ഇപ്പോൾ വിഷയം ധനവകുപ്പിന്റെ കൈയ്യിലാണെന്ന് ഡയലൊഗു പറഞ്ഞു.  ജനങ്ങൾ  റിലാക്സ്ഡ് ആയി ബിവറേജസ് കോർപിന്റ് മുന്നിൽ ക്യൂ നിൽക്കാൻ പോയി. നായന്മാരും, ക്രിസ്ത്യാനികളൂം, മുസ്ലീംഗളും, ഈഴവരും, മന്ത്രി സഭ ചർച്ചകൾ സ്വന്തം അടുക്കളകളിലേക്കു മാറ്റി. മീൻപീരയും ആടുകറിയും അച്ചാറും വക്കുമ്പോലെ അവർ ദേശത്തിന്റെ പൊതുസ്വത്തു വീതിക്കുന്നതിന്റെ  റിസിപ്പി ഉപ്പിന്റെയും മുളകിന്റെയും അളവുകൾ പറഞ്ഞ് തമ്മിൽ തല്ലി കോമ്പ്രമൈസ്ഡ് ആക്കി. 


അപ്പോൾ ജനങ്ങളോടു പറഞ്ഞ ഭരണകഷി-പ്രതിപക്ഷ വിവാദമനുസരിച്ച്, എയ്ഡഡ്- ഗവണ്മെന്റ് എന്ന രണ്ടു വ്യവസ്ഥകളാണ് തീരുമാനമാകാതെ മുന്നോട്ടു നിൽക്കുന്നത്. ധനം വകുപ്പിന്റെ കൈയ്യിൽ തീരുമാനം ഇരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞാൽ പ്രശ്നം കേവലം സാമ്പത്തികം മാത്രമാണെന്നു തോന്നും.


പക്ഷെ ഇതിനെചുറ്റിപ്പറ്റി മറ്റെന്തെങ്കിലും പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടോ?


കേരളത്തിലെ മുസ്ലീംങ്ങൾ-പ്രത്യേകിച്ചു പെൺകുട്ടികൾ- വികസിച്ച് പുരോഗതി പ്രാപിക്കണം എന്നുള്ളതിൽ ആർക്കെങ്കിലും എതിരുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നില്ല.  അവർ പിന്നോക്കരാണ് എന്നുപറയുന്നുണ്ട്.  അപ്പോൾ പിന്നോക്കരായ എല്ലാവരേയും ഒരേ നിലവാരത്തിൽ വച്ച് കാണേണ്ടതുണ്ട്.  കേരളത്തിൽ പിന്നോക്ക-ദളിത്- സ്ത്രീകളുടെ ചിലവിൽ മുസ്ലീം സ്ത്രീകളുടെ വികസനമോ മറിച്ചോ ഉണ്ടാകുന്നത് ജനാധിപത്യപരമല്ല. ഇതിനോടാരെങ്കിലും എതിർക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.


അല്പം ചരിത്രം
1994-5 കാലഘട്ടത്തിൽ The Area Intensive Programme എന്ന കേന്ദ്ര ഗവണ്മെന്റിന്റെ, മുസ്ലീം വിദ്യഭ്യാസ പുരോഗതിക്കു വേണ്ടി പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ പരിപാടിയനുസരിച്ചാണ് ഈ സ്കൂളുകൾ സ്ഥാപിതമായത്.


ഇത് മുസ്ലീം കൂടുതലുള്ള സഥലങ്ങളിലാണ് നടപ്പാക്കിയത്, കേരളം കൂടാതെ മറ്റു പല സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഇതു നടപ്പാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ കേരളത്തിൽ മാത്രം ഈ സ്കൂളുകലുടെ നടത്തിപ്പ് പൂർണമായും എൻ.ജി.ഓകളുടെ മാനേജുമെന്റുകളീലായിരുന്നു.  ഈ എൻ.ജി.ഓകൾ മുസ്ലീം ജനവിഭാഗത്തിൽ നിന്നു മാത്രമുള്ളവരുമായിരുന്നു.


District wise Institutions receiving grant under the scheme
District wise Name of the institution Status
Malappuram
1. Edakkara Muslim Orphanage HSS, Edakkara, Munda P.O. Ernad HSS
2. JNRHSS for Girls, Edavanna P.O. HSS
3. Darunnajath Orphanage UPS, Karuvarakundu. UPS
4. Wandoor Muslim Orphanage UPS, Wandoor UPS
5. Jem Eyyathul Muslimeen Sangham UPS, Kizhakke Chathallor UPS
6. Hayathul Islami Madrasa Committee UPS, Manjappatta, Manjeri UPS
7. Kerala Adult Literacy Ogmenting Movement LPS, Vetteri, Areacode LPS
8. Edavanna Orphanage Committee LPS, Edavanna LPS
9. JSHSS for Girls, Manjeri HSS
10. Ponnani Taluk Muslim Orphanage Association HSS, Thavannoor HSS
11. MES, UPS, Ponnani P.O. UPS
12. Muslahathul Muslim Edn. Trust LPS, Vattamkulam LPS
13. Asba Association HSS, Pavittapuram, Alamcode HSS
14. Mounathul Islamic Association HSS, Puthuponnani HSS
15. MES LPS, Thrikkanapuram LPS
16. Al-Ansar Muslim Welfare LPS Munkamparamba, Kuzxhimanna UPS
17. Humathul Islam Sangam UPS, Kuniyil, Keezhaparamba UPS
18. Maleenjanal Islam Orphanage UPS, Elayoor P.O., Iravetti UPS
19. Vilayil Parapul C.B.M.S. Yatheem Ghana Committee LPS, Cheekode LPS
20. M.S.S. UPS, Areacode, Vazhakkadu UPS
21. Elamaram Yatheem Ghana UPS, Vazhakkadu UPS
22. Ershad UPS, Thadaparamba UPS
23. M.I.C. LPS, Valluavambram UPS
24. Jum-Erathul Muslimeen LPS, Parannakkadu, Tirur LPS
25. Jum-Eyyathul Baithul Islahiya LPS, Tirur LPS
26. Jum-Eyyathul Sulphiya LPS, Paravanna LPS
27. LPS, Owned by Koottayi HS Committee, Mangalam, Padiyam LPS
49
28. Islamic Charitable Society LPS, Vettam LPS
29. D.N.K.M. Memorial Central LPS, Vendalloor, Valancheri LPS
30. Al. Majilasil Savathitaj Islahiya LPS, Paramannoor, Vallancheri LPS
31. Douthal Islam Education Trust LPS, Makarapparamba LPS
32. MES English Medium LPS, Thanoor LPS


ഇപ്പോൾ ഇവ സ്വകാര്യ  ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള അൺ-എയ്ഡഡ്  സ്കൂളുകൾ ആയാണ്  അറിയപ്പെടുന്നത്.  എന്നാൽ ഈ സ്കൂളുകളുടെ നിർമ്മിതിക്ക് 100 ശതമാനവും കേന്ദ്ര ഗവണ്മെന്റ് ഫണ്ടു നൽകിയിരുന്നു.

Allocation of funds
These institutions were given one time grant in two installments.
- Rupees 15 Lakhs per institution for opening of Multi Stream Residential Higher
Secondary School for Girls (Classes XI-XII);
- Rupees 3.6 Lakhs per institution for Upper Primary Schools (Classes V-VII) ; and
- Rupees 2.88 Lakhs per institution for Lower Primary Schools ( Classes I-IV).
The grant is given to these institutions for establishment of schools with infrastructure
facilities (construction of rooms, toilets , furniture, learning aids, laboratory etc.).

എങ്കിലും അദ്ധ്യാപകർക്കുള്ള ശമ്പളം ഈ സ്കൂളുകൾ അഭിമുഖീകരിച്ചിരുന്ന ഒരു പ്രശ്നമായി പരാതികൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.


ഈ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ മുസ്ലീം വിദ്യാർഥികൾ/വിദ്യാർഥിനികൾ മാത്രമേ പഠിച്ചിരുന്നുള്ളു എന്നും മുകളിൽ പറഞ്ഞ പഠനത്തിൽ നിന്നു മനസിലാക്കാവുന്നതാണ്.


കേന്ദ്ര ഗവണ്മെന്റ് ഈ പ്രോഗ്രാം 2003ൽ നടത്തിയ പഠനത്തിനു ശേഷം നിർത്തലാക്കിയിരുന്നു.(എന്നാണ് എന്റെ അറിവ്)


ഇനി ഇപ്പോൾ കേരളത്തിലെ ഗവണ്മെന്റിന്റെ നിലവിലുള്ള രണ്ട് ഓപ്ഷൻ അനുസരിച്ച് ഈ സ്കൂളുകൾ ഒന്നുകിൽ എയ്ഡഡ് ആകാം അല്ലെങ്കിൽ ഗവണ്മെന്റ് ആകാം. ഈ ഓപ്ഷനുകൾ അനുസരിച്ച്  ഈ സ്കൂളുകൾക്ക്  കേരളത്തിന്റെ  മെയിൽ സ്റ്റ്ട്രീം ജനാധിപത്യ വ്യവസ്ഥയുടെ ഭാഗമാകാനുള്ള സാദ്ധ്യതകളെക്കുറിച്ച് ഒന്നു നോക്കാം.

ഓപ്ഷൻ-1 ഗവണ്മെന്റു സ്കൂൾ

ഗവണ്മെന്റു സ്കൂളായാൽ, അവിടെ അദ്ധ്യാപക നിയമനം ഗവണ്മെന്റിനായിരിക്കും. എന്നു പറഞ്ഞാൽ, പബ്ലിക് സർവീസ് ആയിരിക്കും അവിടെ നിയമനം നടത്തുക.  അപ്പോൾ മുസ്ലീം അദ്ധ്യാപകരെ മാത്രമേ അവിടെ നിയമിക്കയുള്ളൊ എന്ന സംശയം ഉണ്ടാകുന്നു. അതു പോലെ മുസ്ലീം വിദ്യാർഥികൾ അല്ലാത്തവർക്ക് ആസ്കൂളുകളിൽ പ്രവേശനം ലഭിക്കുമോ. കാരണം ഇതു പ്രത്യേക മുസ്ലീംസ്ഥാപനങ്ങളായാണ് ഇപ്പോൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.

‘The scheme has been implemented only through the Non Governmental organization
(NGOs) in the state. Out of total 42 institutions , 24 are Lower Primary; 12 are Upper
Primary and 6 are Multi Stream Higher Secondary Residential Schools for girls.
These institutions have been opened in Muslim dominated pockets / blocks by
Islamic Societies to promote education among Muslim minority. In these areas
people are very conservative and believe in purdha system. They believe to send
their daughters to schools run by Islamic societies. Since these institution are opened,
the Muslim children especially girls are benefited by the scheme....’


ഈ സ്കൂളുകളിൽ അമുസ്ലീംങ്ങൾക്കു പ്രവേശനം കിട്ടിയാൽ എങ്ങനെയായിരിക്കും അവർ ആ സ്കൂളുകളിൽ  സ്വീകരിക്കപ്പെടുക? അതായത് അവരുടെ ഡ്രസ് കോഡ്, മത പഠനം തുടങ്ങിയവ. ഇതിനെകുറിച്ച് ചർച്ചകൾ എന്തെങ്കിലും നടക്കുന്നുണ്ടോ?

ഓപ്ഷൻ-2 എയിഡഡ് സ്കൂൾ


എയിഡഡ് സ്കൂൾ ആകുമ്പോൾ അദ്ധ്യാപക നിയമനം മാനേജ്മെന്റിനാകുമല്ലോ (അങ്ങനെയാണ് എന്റെ അറിവ്). എന്നു പറഞ്ഞാൽ മനേജുമെന്റുകൾക്ക് കോഴ വാങ്ങി നിയമനം നടത്താം. എന്റെ അറിവനുസരിച്ച്, മറ്റു സമുദായങ്ങളുടെ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിൽ എല്ലാ സമുദായങ്ങളിലുമുള്ള വരും പഠിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഇപ്പോൾ ഉള്ളത്.  മലപ്പുറത്തെ ഈ എയ്ഡഡ് സ്കൂളുകളിൽ എന്തായിരിക്കും നിലപാട്. (മുകളിൽ പറഞ്ഞ ചോദ്യങ്ങൽ വീണ്ടും അവശേഷിക്കുന്നു).

മൈനൊരിട്ടി അവകാശങ്ങൾ

ഇനി കോൺസ്റ്റിറ്റൂഷൻ പ്രൊവിഷൻ നോക്കിയാലോ ദേണ്ടെ കെടക്കുന്നു ആർട്ടിക്കിൾ 30. 


‘Article 30 (1)& (2) grants right to all minorities, whether based
on religion or language, to establish and administer educational institutions of their
choice and the State shall not, in granting aid to educational institutions, discriminate
against any educational institution on the ground that it is under the management of a
minority, whether based on religion or language.‘


അതായത്, ഈ ക്ലോസനുസരിച്ച് മൈനീരിറ്റികൾക്ക് ഇതൊക്കെ ചെയ്തുകൊടുത്തെലേ പറ്റു.


ഈ മൈനോരിറ്റി ക്ലോസുകളനുസരിച്ച്  ഇപ്പോൾ തന്നെ കേരളത്തിലെ ഗവണ്മെന്റു സ്കൂളുകൾ ഒഴിച്ചുള്ള ഭൂരിഭാഗം സ്കൂളുകളും മൈനോരിട്ടി-സ്വകാര്യ സ്കൂളുകളാണ്. അഥവാ അവർക്കു മാത്രമാണ് സ്കൂളുകളുടെ ഭൂരിഭഗവും.
2001ലെ കാനേഷുമാരി അനുസരിച്ച് കേരളത്തിലെ മത ക്കണക്കു താഴെപ്പറയുന്നതാണ്.


The main communities in Kerala are Hindu, Muslim and Christians. Hindu account 57.28 %;
Muslims 23.33 %; and Christians 19.32 % of the total state population.


അതായത്, ഹിന്ദു 57,28%. ഹിന്ദുക്കൾ സാങ്കേതികമായി മജോരിറ്റിയാണ്. എന്നാൽ ഇതിൽ നായന്മാർക്കു സ്വന്തമായി വിദ്യാഭ്യാസ്ഥാപനങ്ങൾ ഉണ്ട്. കുറഞ്ഞ തോതിൽ ഈഴവർക്കുമുണ്ട്. എന്നാൽ ബാക്കിയുള്ളവർ യദ്ധാർഥത്തിൽ മുന്നോക്കമാണോ?  സ്വന്തമായി കുറഞ്ഞത് ഒരു സ്ക്കൂളു/ സ്ഥാപനം പോലും നടത്താത്ത,  ഒരു ഓർഗനൈസേഷൻ വ്യ്വസ്ഥകൾ പൊലും അറിഞ്ഞുകുടാത്ത അതിനു കഴിവില്ലാത്ത അവർ മുന്നോക്കവും, സ്വന്തമായി സ്കൂൾ മാനേജുമെന്റുകളും, സ്ഥാപനങ്ങളും, മന്ത്രിമാരും ഉള്ള  ജാതി-മതങ്ങൾ പിന്നോക്ക മൈനോരിട്ടിയും. ഇതിലും കൂടുതലൊരു ജനാധിപത്യ തമാശ ഈ ലോകത്തിലെവീടെയും ഇല്ല. സോമാലിയായിൽ പോലും ഇല്ല.

യദ്ധാർഥ പിന്നോക്കർ

കേരളത്തിലെ യദ്ധാർഥ പിന്നോക്കർ- ദളിത് പിന്നോക്കർ-വിവിധ ഇൻഡിജിനസ് തൊഴിൽ സംസ്കാരത്തിൽ പെട്ടവർ/ജാതികൾ- അവിടെ ഉറങ്ങുകയാണോ എന്ന സംശയമുണ്ടാകുന്ന വിധത്തിലാണ് കാര്യങ്ങൾ. ഗ്ലോബലൈസേഷന്റെ കാപ്പിറ്റൽ ഉടമസ്ഥതയുടെ നാളിൽ ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നോക്കം പ്രത്യേകിച്ച് അവർക്കെത്ര കാപ്പിറ്റൽ ഓണർഷിപ്പ് എത്ര ഒർഗനൈസേഷനൽ കപ്പാസിറ്റി ഉണ്ട് ഇതീനെ ഒക്കെ ആശ്രയിച്ചാണിരിക്കുന്നത്.  അല്ലാതെ റിസർവേഷൻ പരിഗണനയിൽ കീട്ടുന്ന-ഗവണ്മെന്റു ജോലികളിൽ മാത്രം നിർവൃതി നേടിക്കൊണ്ടല്ല.


കേരളത്തിന്റെ/ഇന്ത്യയുടെ മുന്നോക്ക/സവർണമനസാക്ഷിയിൽ പിന്നോക്ക-ദളിത് സമൂഹം എത്രമാത്രം വെറുക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വർഗമാണ്?  ചരിത്രവും, ഇന്നലെയും  മുന്നിൽ കിടക്കുമ്പോൾ ഇനി എന്തിനു വേറെ കണക്കുകൾ, എന്തിനു വേറെ പഠനങ്ങൾ? ഇന്നത്തെ കേരളത്തിലെ മൈനോരിറ്റി-ഭരണകൂടം ഈ സവർണ മനസാക്ഷിയെ ഒരു കൂട്ടുകക്ഷിയാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു എന്ന ഒരു വ്യത്യാസം ഉണ്ട്.

അതുപോലെ പിന്നോക്കാവസ്ഥ എന്നു പറഞ്ഞാൽ എന്താണ്?


ഒരു സമൂഹം/കൂട്ടം/വർഗം പൊതു രംഗത്തു നിന്നും ഉൾവലിഞ്ഞ്, മെയിൻ സ്ട്രീമുവായി ഒരു ജനാധിപത്യവ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാന നിലനിൽ‌പ്പിനാവശ്യമായ, സമഗ്രതക്ക് (integration) മടികാണിച്ച്, ഒറ്റപ്പെട്ട് സ്വന്തം കൂടാരത്തിലേക്കും മറകളിലേക്കും വലിഞ്ഞ്, പുറം ലോകത്തെ ദ്വാരത്തിലുടെ നോക്കിക്കാണുന്ന അവസ്ഥയായ  പിന്നോക്കാവസ്ഥ അതൊന്ന്.  അതവർ സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തതാണ്.


എന്നാൽ പൊതു ഇടങ്ങളിൽ നിന്നും, മെയിൻ സ്ട്രീം ആവാസവ്യവസ്ഥകളിൽ നിന്നും ഇടപാടുകളിൽ നിന്നും ജാതി-മത-വർഗ-വിവേചന കാരണങ്ങളാൽ ഓടിച്ചു കളഞ്ഞ ഒരു ജനത്തിന്റെ ചരിത്ര-വർഗ്ഗീയപരമായ പിന്നോക്കാവസ്ഥ. ഇതു സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തതല്ല, അടിച്ചേൽ‌പ്പിച്ചതാണ്.  ഈ രണ്ടു പിന്നോക്കാവസ്ഥകൾ തമ്മിൽ യാതൊരു തരത്തിലൂമുള്ള ഒർഗാനിക്ക് സമാനതകളോ സമാന്തരങ്ങളോ ഇല്ല. ഉണ്ടെന്നു ഭാവിക്കുന്നവർ യദ്ധാർഥബോധമില്ലാത്തവരോ കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവരോ  ആണ്.

പിന്നോക്കരുടെ ജടിലബോധങ്ങൾ


ഈ  പശ്ചാത്തലത്തിൽ കേരളത്തിലെ ദളിത്-പിന്നോക്ക ജാതി നേതാക്കൾ ഈ പ്രശ്നങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ എത്രമാത്രം നേതൃത്വപാടവം ആർജ്ജിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു എന്നുള്ളതും ചിന്താവിഷയമാകേണ്ടതുണ്ട്


കൂടുതലായി എനിക്കീവിഷയത്തെക്കുറിച്ച് അറിയില്ല എങ്കിലും അറിയാവുന്നതു പറഞ്ഞാൽ:


പ്രശ്നങ്ങലുടെ പരിഹാരങ്ങളിലേക്ക് കാര്യമായി ഒന്നും നടക്കുന്നില്ല.   മാസാമാസം കൊറെപേരു കൂടിച്ചേർന്ന് ചോറും തിന്ന്, കാപ്പിം കുടിച്ച്, പാട്ടും പാടി, നേതാക്കന്മാരുടെ സ്തൂതി മറ്റാരും പാടിയില്ലെങ്കിൽ തന്നേ പാടി പോകുന്നതു കണ്ടിട്ടുണ്ട്. (നാ‍ട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ)



ഒരു പുതിയ അഭിനിവേശമായി കാണുന്നത്; ഈ -ലോകത്ത് ഇന്ന് ധാരാളം പിന്നോക്ക ജാതികളുടെ ബ്ലോഗുകളും വെബ്സൈറ്റുകളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ആജീവനാന്ത ഭാരവാഹികളുടെ ഒക്കെ ഫോട്ടോകൾ അതിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്നതുംകണ്ടിട്ടുണ്ട്.


ഈ സൈറ്റുകളിലൂടെ പരത്തുന്ന ഒരു പൊതു ഡിനോമിനെറ്റർ തങ്ങൾ ബ്രാഹ്മണരുമായി എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെട്ടുകിടക്കുന്നു എന്നതാണ്.  അതിനൊരു ഒരു ലെജെന്റ് ഉണ്ടാക്കി അവിടെ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരിക്കും. അതു പരസ്തീഗമനത്തിലൂടെയോ, മറ്റെന്തെങ്കിലും സാമുദായിക അപഭ്രംശത്തിലുടെയോ സാദ്ധ്യമായതായാലും  വേണ്ടില്ല, എന്നതാണ് തമാശ.


 പിന്നോക്ക-ദളിത് വർഗങ്ങളുടെ ന്യായമായ അവകാശങ്ങൾക്കു വേണ്ടി പോലും ഇവരെന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നു എന്ന് ആർക്കെങ്കിലും ഒന്നു പറഞ്ഞുതരാമോ? പിന്നോക്കക്കാർക്ക് ഗവണ്മെന്റ് കനിഞ്ഞനുഗ്രഹിച്ചു കൊടുത്ത അവകാശങ്ങൾ തെറ്റുകുടാതെ അതർഹതപ്പെട്ടവർക്കു നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിൽ പോലും ഈ നേതാക്കൾ ഉണ്ടാകാറില്ല എന്ന് ബ്ലോഗുകളിൽ വായിച്ചിട്ടൂണ്ട്.  അതുപോലെ പിന്നോക്ക അവകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള നിയമതർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിൽ പോലും ഈ നേതാക്കൾ പങ്കെടുക്കുകയോ സഹകരിക്കയോ ചെയ്യാറില്ല എന്നും വായിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വെള്ളാപ്പള്ളിയും സുകുമാരൻ നായരും 33 സ്കൂളുകളുടെ പേരിൽ കുറെ പ്രസ്ഥാവനകളിറക്കി ഒത്തുകൂടാൻ പോകുന്നു എന്നൊക്കെ കേട്ടു, ബാക്കിയുള്ള ഹിന്ദുക്കളുടെ കാര്യം ഒന്നു പറഞ്ഞുകേട്ടില്ല. മുകളിൾ പറഞ്ഞ ദളിത്-പിന്നോക്ക നേതാക്കളുടെ പൊടിപോലും ഉള്ളതായി കേൾക്കാനിടയായില്ല.

അപ്പോൾ ഹിന്ദു മജോരിറ്റിയിലെ മൈനൊരിറ്റി പിന്നോക്കർ  എവിടെ നിൽക്കുന്നു? ഇന്ത്യൻ മൈനോരിറ്റികളുടെ ഭരണഘടന സംരക്ഷണ വ്യവസ്ഥകൾ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ചില ജനാധിപത്യ മൂല്യങ്ങളുടെ- തുല്യത, സമഗ്രത- പരിപാലനത്തിലൂടെ ഏകീകൃത രാഷ്ട്ര നിർമ്മിതി മുന്നിൽ കണ്ടു കൊണ്ടാണ്. ഇത്തരം മൂല്യങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നതിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് അനല്പമല്ലാത്ത സ്ഥനമാണുള്ളത്.   മൈനൊരിറ്റി ആനുകൂല്യങ്ങളുടെ പേരും പറഞ്ഞ്, സ്വന്തമായ മതതാല്പര്യങ്ങൾ മാത്രം നേടിയെടുക്കാൻ സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുന്ന മതസ്ഥാപനങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ച് സ്കൂളുകൾ ജനാധിപത്യത്തിനു ഗുണകരമല്ല. ഇപ്പോൾ തന്നെ അവിടെ ക്രിസ്ത്യൻ-മുസ്ലീം-നായർ-ഈഴവ കേരളമായിക്കഴിഞ്ഞു.  നാളത്തെ തലമുറയിൽ നിന്നു കടമെടുത്തതാണ് ഇന്ന്.  നാളത്തെ തലമുറ എങ്ങനെയായിരിക്കും ഇന്നിന്റെ മത-ബാക്കിപത്രങ്ങളെ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നത് എന്ന് പ്രബുദ്ധകേരളം ഇനി എന്നാണ് ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത്?

Read more »

Friday, May 18, 2012

Feminism from Sukumary characters to Tessa in 22 FK- part-2

 Feminism from Sukumary characters to Tessa in 22 FK- part-2
[നാലാമിടത്തിൽ നടന്ന ഒരു ചർച്ചയുടെ ഭാഗമായി എഴുതിയതാണ് ഈ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും.  ഇതിന്റെ എഡിറ്റഡ് രൂപങ്ങളാണ് നാലാമിടത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്]

part-1 ഇവിടെ വായിക്കാം. കേരളത്തിൽ ഫെമിനിസം എങ്ങനെ വെറുക്കപ്പെട്ട ഒരു വക്കായി എന്നും അതിന്റെ യദ്ധാർദ്ധ അർത്ഥത്തേക്കുറിച്ചും ആശയങ്ങളെക്കുറിച്ചും പൊതുവായി ഒന്നാം ഭാഗത്തിൽ പറയുന്നു. part-2ൽ പാശ്ചാത്യ ഫെമിനിസം പല വളർച്ചാ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ  ഇന്നെത്തിച്ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചു പറയുന്നു.  കൂടാതെ, നിയോലിബറൽ ഗ്ലോബലിസത്തിൽ ഫെമിനിസം എങ്ങനെ കുത്തകമുതലാളീമാരുടെ കച്ചവടബ്രാൻഡ് -  ‘ബ്രാൻഡു ഫെമിനിസം‘ - ആയി രൂപം കൊണ്ടു എന്നും കേരളത്തിൽ ഈ ട്രെൻഡ് എങ്ങനെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു എന്നുള്ളത് രണ്ടുദാഹരണങ്ങളെ മുന്നിർത്തി  അഭിപ്രായപ്പെടുകയും 
ചെയ്യുന്നു.

(ഒന്നാം ഭാഗത്തു നിന്നു തുടരുന്നു)
 
പാശ്ചാത്യ ഫെമിനിസം.


എന്നാൽ പാശ്ചാത്യഫെമിനിസം യാത്രചെയ്ത വഴി തുലോം വ്യത്യസ്ഥമായിരുന്നു. എന്നു പറഞ്ഞാൽ പാശ്ചാത്യ ഫെമിനിസം വിജയിച്ചു വെന്നിക്കൊടി പാറി എന്നല്ല.  എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ അതു ചിലതൊക്കെ നേടിയപ്പോൾ ചിലതൊക്കെ വിദൂരലോകത്തേക്കു നഷ്ടമായി.  പക്ഷെ പാശ്ചാത്യ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ സ്ത്രീ പ്രശ്നങ്ങളോട് ആത്മാർത്ഥത കാണിച്ചിരുന്നു; വർഗ-വർണ-ലിംഗ അതിരുകൾ പൊളിച്ച് ജനാധിപത്യത്തിന്റേയും മാനവികതയുടേയും മൂല്യങ്ങൾ ഒരു യദ്ധാർത്ഥ്യമാക്കുന്നതിന് അവർ ശ്രമിച്ചു.


അഖില ഹെൻറി എഴുതിയതു പോലെ പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിൽ ഫെമിനിസം മൂന്നു കാലഘട്ടങ്ങളിലെ അവസ്ഥകളായാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.


ഒന്നാം വേവ് ഫെമിനിസം.
പാശ്ചാത്യ എൻലൈറ്റെൻമെന്റ്-ലിബറൽ ആശയങ്ങളെ മുൻ നിർത്തി സ്ത്രീയും പുരുഷനും പരസ്പര പൂരക ശക്തികളാണ് എന്നു വാദിച്ചിരുന്ന ഒരു കാലമായിരുന്നു.


രണ്ടാം വേവ്
ലോക മഹായുദ്ധ ശേഷ കാലഘട്ടത്തിലെ സ്ത്രീയുടെ അവകാശാധിഷ്ഠിധമായ നീക്കങ്ങളും പ്രവർത്തനങ്ങളുമായാണ് ഇതിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. ലിബറൽ, സോഷ്യലിസ്റ്റ്/ കമ്യൂണിസ്റ്റ് ആശയങ്ങളെ മുൻ നിർത്തി വർണ-വർഗ്ഗീയ-ലിംഗ- രാഷ്ട്രീയ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ത്രീകൾ നേരിട്ടിരുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിലേക്ക് കൂട്ടായ ശ്രമങ്ങളിലൂടെ നിയമനിർമ്മാണങ്ങൾക്കു വേണ്ടി അവർ ശ്രമിച്ചു. സാധിച്ചു. സ്ത്രീക്കു അധികാരം രാഷ്ട്രീയമായി സ്ഥാപിച്ചെടുത്ത ഈ ഫെമിനിസത്തെ റാഡിക്കൽ ഫെമിനിസം എന്നും പറയുന്നു.


മൂന്നാം വേവ്


ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ മനസിലാക്കിയത്  ചുരുക്കി എഴുതുന്നു:


1990ന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ തുടങ്ങിയ മൂന്നാം വേവിന്റെ പശ്ചാത്തലം നിയോലിബറൽ മാർക്കറ്റ് വ്യവസ്ഥയുടെ ചൂഷണ ചട്ടങ്ങൾക്കും വ്യവസ്ഥകൾക്കും വിധേയമായ ഒരു പാശ്ചാത്യ, പ്രത്യേകിച്ച് അമേരിക്കൻ സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ, ടെക്നോക്രാറ്റ്, പരിതസ്ഥിതി ആണ്.


വ്യക്തിപരമായതു തന്നെയാണ് രാഷ്ട്രീയമെന്ന ('The Personal Is Political) പ്രമാണത്തിൽ അടിയുറച്ചു നിന്നു പ്രവർത്തിച്ച  തങ്ങളുടെ അമ്മമാർ നേടിക്കൊടുത്ത അവകാശങ്ങൾ അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്,  മൂന്നാം തലമുറയിലെ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ, പക്ഷെ കൂട്ടായ രാഷ്ടീയ ശാക്തീകരണത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു,   പകരം വ്യക്തിനിഷ്ഠമായ ആശയങ്ങളും വികാരങ്ങളും ലൈംഗികതയും ഒളിപ്പിച്ചു വക്കാതെ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് വ്യക്തിസ്വത്വവും അധികാരവും സ്ഥാപിച്ചെടുക്കുകയായിരുന്നു അവരുടെ മാർഗവും ലക്ഷ്യവും.  അതായിരുന്നു പാരമ്പര്യാധിഷ്ഠിത-സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വിലക്കുകളിൽ നിന്നും അനീതികളിൽ നിന്നും മോചനം നേടാൻ അവർ ഉപയോഗിച്ച മെത്തഡോളജികൾ.  പാ‍രമ്പര്യത്തിന്റെ ഭാരവും അതിരും വിട്ട് സാമൂഹ്യ പരിതസ്ഥിതികളിൽ (social situatedness) രൂപം കൊള്ളുന്ന അവസ്ഥകളായാണ് അവരുടെ വ്യക്തി അടയാളങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ചു  ലൈംഗിക അടയാളങ്ങളെ (identity) അവർ കണ്ടത്.   


അമ്മമാർ മിസ് വേൾഡ് പാജന്റുകളെ മർദ്ദകമായ (oppressive)  മാർക്കറ്റ് ചൂഷണമെന്നു പറഞ്ഞ് ബഹിഷക്കരിച്ചുവെങ്കിൽ  വ്യക്തിത്വ പ്രകടനത്തിലൂടെ, ഫെമിനിസ്റ്റ് അധികാരങ്ങൾ കൈയ്യാളുന്നതിനു വേണ്ടി മക്കൾ മാർക്കറ്റ് ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ ശരീരത്തിൽ വാരിയണിഞ്ഞു.  ലിപ്‌സ്റ്റിക്കും പ്ലക്കിംഗും വാക്സിംഗും ബോട്ടോക്സും റിവീലിംഗും ലോവേയ്സ്റ്റും പങ്ക് സ്റ്റൈലും (punk) -ശരീരം തുളക്കൽ, അസാധാരണ ഹെയർ സ്റ്റൈലുകൾ, അക്രമാസക്ത റോക്ക് സംഗീതം, ശരീര വസ്ത്ര മേക്കപ്പുകൾ- അവരുടെ വ്യക്തിഗത അധികാരത്തിന്റെ (individualistic empowerment) ഭാഗങ്ങളായി.  കന്യകയും വേശ്യയും കേവലം  രൂപപ്പെടലുകൾ മാത്രമായതിനാൽ 'I am a slut' എന്നു പറയുന്നതും അധികാരം കൈയ്യാളലായി.  തങ്ങളുടെ ശരീരം കൊണ്ടും ലൈംഗികത കൊണ്ടും തങ്ങൾ കാണിക്കുന്നതെന്തും അധികാര-സ്ഥാപനത്തിനായതിനാൽ  അതിൽ മറ്റുള്ളവർ ഇടപെടരുത് എന്നായി അവരുടെ യുക്തി. അതിനാൽ തങ്ങളുടെ അപ്പിയറൻസ് (വേഷധാരണം, മേക്കപ്പ്) ബലാൽ സംഗ സംസ്കാരത്തിനു കാരണമാകുന്നു എന്നുള്ളത് യുക്തിക്കു നിരക്കാത്ത ഒരാരോപണമായി അവർ പുച്ഛിച്ചു, എതിർത്തു.   അത്തരം ആരോപണങ്ങൾക്കെതിരെ ശക്തമാ‍യ ഫെമിനിസ്റ്റ് ആക്റ്റിവിസം പ്രയോഗിച്ചു. (slut walk)


They flaunt their femininity and seek to reclaim
formerly derogatory labels such as “slut” and “bitch,” while stubbornly venturing
into male-dominated spaces with third-wave confidence to claim positions
of power.... Third-wave feminists want to avoid stepping into mutually oppressive static categories, and they call for acceptance of a chaotic world, while simultaneously embracing ambiguity
and forming new alliances. Thus, third-wave feminisms are defined not by
common theoretical and political standpoint(s), but rather by the use of
performance, mimicry, and subversion as rhetorical strategies.






രണ്ടാം വേവിൽ നിന്ന് മൂന്നാം വേവിലേക്ക് എങ്ങനെ എത്തിച്ചേർന്നു എന്നുള്ളതു പാശ്ചാത്യലോകത്ത് ഫെമിനിസ്റ്റ് അക്കാദമീഷ്യൻസിന്റെ  പഠനവിഷയമാണ്.


സാമ്പത്തിക രംഗങ്ങളിൽ സ്വകാര്യവൽക്കരണം കൂടിയപ്പോൾ പാരമ്പര്യ സ്ഥാപനങ്ങളായ കുടുംബത്തിന്റേയും ഗവണ്മെന്റിന്റേയും ശക്തിയും സ്വാധീനവും കുറഞ്ഞു.  ഉയർന്ന വരുമാനക്കാരനും താണ വരുമാനക്കാരനും തമ്മിലുള്ള അന്തരം കൂടി. ഉയർന്ന വരുമാനക്കാരിൽ ആൺ-പെൺ തുല്യത ഇല്ലാതെയായി.  സ്വത്ത് എതാനും പേരുടെ കൈയ്യിൽ ഒതുങ്ങി.  പുരുഷാധിപത്യം മുതലാളിത്ത പുരുഷാധിപത്യത്തിന്റെ പേരിൽ ശക്തമായി. ഇതൊക്കെയാണ് അവയിൽ ചില പഠനങ്ങളുടെ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ.


പാരമ്പര്യ വ്യവസ്ഥകളിലെ അനീതികളോടുള്ള  കീഴ്വഴക്കങ്ങളില്ലാത്ത (unconventional) പ്രതിഷേധവും അവക്കു പകരം വന്ന പുരുഷാധിപത്യ-നിയോ-ലിബറൽ മാർക്കറ്റ് വ്യവസ്ഥയിലെ സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങളും അതിനോടു ചേർന്നു വന്ന ടെക്നോക്രാറ്റിക് സംസ്കാരവും പശ്ചാത്തലമായി  രൂപം കൊണ്ട ഒരു കേവല ഭൌതിക (material), യാന്ത്രിക( mechanical) വ്യക്തിസ്വത്വമായിരിക്കാം മൂന്നാംവേവിന്റെ പ്രേരക ശക്തി.


ബ്രാൻഡ് ഫെമിനിസം.


മൂന്നാം വേവ് ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഒരു കച്ചവട ചൂഷണ ആവിഷ്ക്കാരമാണ്, ബ്രാൻഡ് ഫെമിനിസം.


ബ്രാൻഡിംഗ് എന്നു പറയുന്നത്, ഒരു നിയോലിബറൽ കച്ചവടതന്ത്രമാണ്.  അതായത് പ്രോഡക്ട് വിൽ‌പ്പനയേക്കാൾ കൂടുതലായി പ്രോഡക്ടിന്റെ ലോഗോവിൽ‌പ്പന. ഈ ലോഗോയുടെ വിവിധതരം പ്രകടനങ്ങളിലൂടെയാണ്  മാർക്കറ്റിന്റെ മനുഷ്യാധിപത്യം നടപ്പാക്കുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ ചിന്തകളും വികാരങ്ങളും പ്രവർത്തികളും എങ്ങനെ തങ്ങൾക്കു നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയും എന്നുള്ളതാണ് ഈ ലോഗോ കച്ചവടത്തിന്റെ തന്ത്രവും മാർഗ്ഗവും. ഇതിനു വേണ്ടി ഓർവീലിയൻ ഡബിൾ തിങ്കിങ്ങിന്റെ സാദ്ധ്യതകൾ ധാരാളമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുമുണ്ട്. ‘Double-thinking is rife in a branded world—testament to the hollowing out of thought itself that is one of its effects: colonization is world-unity; war is peace. Botox (paralysis of facial muscle) is self-expression. Obama is the peace candidate’.




ഈ ലോഗോ സർക്കുലേഷനുവേണ്ടി ‘product space’(മാർക്കറ്റ് ഇടങ്ങൾ) ആവശ്യമാണ്.  ചന്ദ്രനിൽ വരെ തങ്ങളുടെ ലോഗോകൾ എത്തിക്കണമെന്നാഗ്രഹിക്കുന്ന കച്ചവടക്കാർ, സ്ത്രീയെ ഒരു മാർക്കറ്റ് ഇടമായി (കോളണി) ഉപയോഗിക്കുന്നതാണ് ബ്രാൻഡ് ഫെമിനിസം.  കച്ചവടക്കാർ ഈ രംഗത്തു ബില്ല്യൺ കണക്കിന്  മുതൽ മുടക്കിനു തയ്യാറാകുന്നത് ഇതിന്റെ വലിയ കച്ചവട സാദ്ധ്യതകളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

കേരളവും ബ്രാൻഡ് ഫെമിനിസവും.


അഖില ഹെൻ‌റി, കേരളത്തിന്റെ ഫെമിനിസം ഇതിൽ ഏതു വേവിൽ പെടുന്നു എന്നു പറയുക ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന്  പറഞ്ഞിരുന്നു.  അതിനോടു ഞാനും യോജിക്കുന്നു എങ്കിലും,  എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഇപ്പോൾ കേരളത്തിൽ മൂന്നാം വേവ് ബ്രാൻഡ് ഫെമിനിസത്തിന്റെ വ്യക്തമായ കച്ചവട അടയാളങ്ങളുണ്ട്.  ഇമ്മാനുവൽ സിൽക്കിന്റെ പരസ്യത്തിൽ പങ്ക് സ്റ്റൈലിൽ നിൽക്കുന്ന ഷാ-രുക് ഖാനെ നോക്കു.  വനിതകളുടെ ‘പങ്ക്’ സ്റ്റൈൽ കേരളമോഡലിൽ തന്നെ ആണ് ചമച്ചിരിക്കുന്നത്.  അത് ഇമ്മാനുവേലുകളും, ആലൂക്കാസുകളും, മലബാർ ഗോൾഡുകളും പിന്നെ ഞാൻ പേരു മറന്നു പോയ അനേകം ഗോൾഡുകളും ഒത്തൊരുമിച്ച് തീരുമാനിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്നതാണ്.  ഇനി വനിതാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ നോക്കൂ.  ഇതെല്ലാം ബ്രാൻഡ് ഫെമിസിനത്തിന്റെ വ്യക്തമായ അടയാളങ്ങളും തെളിവുകളുമല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്താണ്?


പിന്നെ ഒരു വ്യത്യാസം, ഈ പങ്ക് സ്റ്റൈൽ കേരളത്തിന്റെ ഒരു ഗ്രാസ്-റൂട്ട് വളർച്ചയല്ല.  കച്ചവട സ്ഥാപനങ്ങൾ മുകളിൽ നിന്നടിച്ചേൽ‌പ്പിക്കുന്ന ഒരു ടോപ്പ്-ഡൌൺ ട്രെൻഡാണിത്.

ഇനി തെരേസയുടെ ലേഖനത്തിനു പ്രേരിപ്പിച്ച രണ്ടു മാദ്ധ്യമ-കച്ചവട ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങളിലേക്ക്  വരാം. ഒന്ന്, സുനിതാ മഠത്തിന്റെ ഇന്ദുലേഖാ പരസ്യം, രണ്ട്, ആഷിക് അബുവിന്റെ 22FK എന്ന സിനിമ.  ഈ രണ്ടുൽ‌പ്പന്നങ്ങളും ഇന്നു വളരെയധികം സോഷ്യൽ മാദ്ധ്യമ ചർച്ചകൾക്കു വിഷയമായിരിക്കുന്നു. തീർച്ചയായും ആകേണ്ടതുമാണ്. 


ഇവ രണ്ടും കേരളത്തിൽ  കച്ചവടക്കാർ എങ്ങനെ ബ്രാ‍ൻഡു ഫെമിനിസത്തിൽ കൈവക്കുന്നു എന്നുള്ളതിന്റെ  ഉത്തമ ഉദാഹരണങ്ങളായാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്.  ഓർവീലിയൻ ഡബിൾ തിങ്കിങ് (“....doublethink is the method of directly controlling thought ”) എങ്ങനെ ഇതിൽ രണ്ടിലും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു നോക്കാം.


മുടിയാണ് ആൺശല്യത്തിനു കാരണമെന്ന് ഇന്ദുലേഖയിലെ ഫെമിനിസ്റ്റു പരസ്യക്കാരി പറയുന്നു.  അതിനൊരു പരിഹാരമായി മുടി നീട്ടിവളർത്തി മനക്കരുത്തും ഉള്ളുറപ്പും നേടി ‘ഇവന്മാരെ‘ നേരിടണമെന്നും.   ഇതൊക്കെ പരസ്പര വിരുദ്ധ ആശയങ്ങളാണ്. തന്നെയുമല്ല ഒന്നു നേരും മറ്റതു നുണയുമാണ്.  പക്ഷെ മനുഷ്യ മനസുകൾക്കു പൊതുവെ ഇതു രണ്ടിനെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നു; അതു പോലെ ഒന്നിനെ മറക്കാനും, അങ്ങനെ മറന്നു എന്നുള്ളതു മറക്കാനും. (ഇതാണ് ഓർവീലിയൻ ഡബിൾ തിങ്കിംഗിന്റെ ചുരുക്കം).  അപ്പോൾ , ശക്തമായ ഭാഷയിൽ  അച്ചടക്കമായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി നെറ്റിക്കൊരു വലിയ പൊട്ടും തൊട്ട് ഒരു ‘പെൺപക്ഷക്കാരി’ പറയുന്നു : ആൺപീഡനത്തിൽ നിന്നു രക്ഷനേടുന്നതിനു തലമുടി നീട്ടി വളർത്തു.  അതാരും മറക്കില്ല. അപ്പോൾ അതാ വരുന്നു, ചിരപരിചിതമായ ഒരു ലോഗോ-ഇന്ദുലേഖാ ഹെയർ ഓയിൽ.  തിയറി മാത്രമല്ല, ഒരു പ്രായോഗിക രംഗവും, ഇതിൽ കൂടുതലെന്തുവേണം.  പെൺപീഡനം, പെൺ തലമുടി എന്നു പറയുമ്പോഴൊക്കെ ഇനി ഇന്ദു ലേഖ ഹെയർ ഓയിൽ മനസിൽ താനേ വന്നു കൊള്ളും. 


22FK യെക്കുറിച്ച് വി.എം ദേവദാസിന്റെ റിവ്യൂവിൽ അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: “ എന്നാൽ ‌ആ പര­സ്യ­ങ്ങ­ളിൽ നി­ന്നും വി­രു­ദ്ധ­മാ­യി ­ഫെ­മി­നി­സം­ എന്ന ‌ പുരോഗമനാശയത്തേ­യും കമ്പോ­ള­വ്യ­വ­ഹാ­ര­ത്തി­ന് അനു­യോ­ജ്യ­മായ വി­ധം 'ച­ര­ക്കാ­'­ക്കി­ക്കൊ­ടു­ത്തു എന്നി­ട­ത്താ­ണ് കൊ­ട്ടി­ഘോ­ഷി­ക്ക­പ്പെ­ട്ട് എത്തി­യെ­ങ്കി­ലും ആശ­യ­പ­ര­മാ­യി ഈ സി­നിമ പരാ­ജ­യ­പ്പെ­ടു­ന്ന­ത്’. ­


അഖില ഹെൻറി ഈ സിനിമയെക്കുറിച്ചുള്ള റിവ്യൂവിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ്: “ആ­ഷി­ക് അബു­വു­മാ­യി എനി­ക്കു­ള്ള വി­യോ­ജി­പ്പ് അദ്ദേ­ഹ­ത്തി­ന്റെ തി­രി­ച്ചു­പോ­ക്കു­ക­ളോ­ടാ­ണ്. ഒരു കാ­ര്യം പറഞ്ഞ് അടു­ത്ത ഷോ­ട്ടില്‍ അതി­നെ എതിര്‍­ത്തു പറ­യു­ന്ന ആ സ്വ­ഭാ­വം. അത് ഭീ­രു­ത്വ­മാ­ണ്. ഒന്നു­കില്‍ ഒരു കാ­ര്യ പറ­യു­ക. അല്ലെ­ങ്കില്‍ പറ­യാ­തി­രി­ക്കു­ക”.


ഇതൊരു ഭീരുത്വമാണോ? ഡബിൾ തിങ്കിംങ്ങിന്റെ സാദ്ധ്യതകൾ  തുറക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങളാണോ?  ഡബിൾ തിങ്കിംഗിൽ കാ‍ണികൾക്ക് മറക്കണമെന്നുള്ളത് മറക്കാം.  അപ്പോൾ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ അവർക്കു വേണ്ടാത്തതും ഫെമിനിസ്റ്റ് അല്ലാത്തവർ അവർക്കു വേണ്ടാത്തതും മറക്കും.ഭൂരിപക്ഷത്തിനും സംതൃപ്തി.


എന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ആഷിക് അബു ഏറ്റവും വലിയ അപരാധം  ചെയ്തതു കേരളത്തിലെ ഫെമിനിസ്റ്റുകളോടാണ്.   ടെസ്സയെ ഒരു മുന്നാം വേവ് ഫെമിനിസ്റ്റിന്റെ ഫ്രെയിമിലാണ് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്.  അവളുടെ പരമ്പരാഗത/ സാമൂഹ്യ ‘സ്വത്വ ഘടകങ്ങളിൽ’ -വീട്ടുപേര്, പിതാവിന്റെ പേര്-ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ, വ്യസ്ഥാപിത സ്ഥാപനങ്ങളോടുള്ള -നിയമവ്യവസ്ഥ-‘പരിഹാസം’, ഞാനൊരു കന്യകയല്ല എന്നു തുറന്നു പറയൽ,  ലിംഗ രീതികളോടുള്ള  നിസ്സാരത്വം-ലിഗം മുറിച്ചുകളയൽ, വീണ്ടും അയാളോടു സ്നേഹമാണെന്നു പറയൽ- ഇവയൊക്കെ അങ്ങനെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു.


മുകളിൽ ഞാൻ എഴുതിയിരുന്നു കേരളത്തിൽ ഒരു മൂന്നാം വേവ് ഫെമിനിസത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, മാർക്കറ്റിന്റെ ടോപ് ഡൌൺ സൃഷ്ടിയാണ് എന്ന്.  ഇങ്ങനെയാണെന്നാണ് എന്റെ ധാരണ. (വായനക്കാർ ഇതിനെക്കുറിച്ചു പറയുക) എന്റെ ധാരണ ശരിയാണെങ്കിൽ ടെസ്സ എന്ന  മൂന്നാം വേവ് ഫെമിനിസ്റ്റിനെ സിനിമ മുതലാളിമാർ സൃഷ്ടിച്ച് കാണികളുടെ നടുവിലേക്കെറിഞ്ഞുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു.   എന്നിട്ടു പരസ്യത്തിൽ ഇതൊരു ഫെമിനിസ്റ്റ്  പടമാണെന്നു പറയുന്നു.  അപ്പോൾ പടം കാണുന്നവരുടെ മനസ്സുകളിൽ ഫെമിനിസ്റ്റു എന്നു പറഞ്ഞാൽ അതു ടെസ്സയെ പോലെയിരിക്കും എന്ന ബോധം ഉണ്ടാക്കുന്നു.


ടെസ്സയെ പോലെയാണോ കേരളത്തിലെ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ? ഇതു കേരളത്തിലെ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ ചർച്ച ചെയ്തു തീരുമാനിക്കേണ്ടതുണ്ട്.  അങ്ങനെയല്ലെങ്കിൽ ടെസ്സ എന്ന ഫെമിനിസ്റ്റ് കേരള ഫെമിനിസത്തിന്റെ നേർക്കുള്ള ഒരു വെല്ലുവിളിയാണ്.  പൊതുധാരണയിൽ ഫെമിനിസ്റ്റുകളെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ധാരണകൾ വളരാൻ ഇതു കാരണമാകും.  ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ  ബലാൽസംഗം ചെയ്യപ്പെടുന്നതും അവരോടു ചെയ്യുന്ന മറ്റ് ലൈംഗിക അസംബന്ധങ്ങളും ന്യായികരിക്കപ്പെടാൻ ഇടയായേക്കും.  ഇതു കൂടുതൽ ലൈംഗിക അരാജകത്വത്തിലേക്കു കേരളത്തെ നയിച്ചേക്കാം. സുകുമാരിയുടെ ഫെമിനിസ്റ്റ് കഥാപാത്രങ്ങളേക്കാൾ വളരെയധികം സമൂഹ്യ, രാഷ്ട്രീയ, ലൈംഗിക സ്വാധീനമുള്ളവളാ‍ണ് റീമ കല്ലുങ്കലിന്റ് ടെസ്സ.



ഇഷ്ടമുള്ള ജീവിതം ജീവിച്ച്, ഇഷ്ടമുള്ള ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത്, ജീവിതം പ്ലാൻ ചെയ്തു ജീവിക്കാൻ ചിലർക്കു കഴിയുന്നു. അതിലൂടെ അവർക്കു മനക്കരുത്ത് കിട്ടുന്നതു സ്വാഭാവികമാണ്.  പക്ഷെ ആ മനക്കരുത്തിന്റെ യുക്തിയിൽ സ്വയം വേലികെട്ടി  പുറത്തേക്കു നോക്കാതെയിരുന്നാൽ  പുറത്തുള്ള പ്രളയവും കൊടുങ്കാറ്റുംകാണാൻ കഴിയില്ല.


തെരെസ ബ്രാൻഡ്  ഫെമിനിസത്തിൽ അസ്വസ്ഥയാണെന്നു സ്വയം പറയുമ്പോഴും അതു പ്രൊമോട്ടു ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിഗത അധികാരരൂപീകരണമാണ് (individualistic empowerment) ഉദാഹരണങ്ങൾ കാണിച്ച് അഭികാമ്യം എന്നു പറയുന്നത്.  മറിച്ച് അവകാശ സ്ഥാപനത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള കൂട്ടായ ശ്രങ്ങളെ തള്ളീപ്പറയുന്നുമുണ്ട്.


തെരേസ പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിൽ അനുഭവിക്കുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ചും അതിലനുഭവിക്കുന്ന സന്തോഷത്തെക്കുറിച്ചും എഴുതി. പക്ഷെ അതവിടെ തനിയെ ഉണ്ടായതല്ല. തങ്ങളുടേയും മറ്റുള്ളവരുടേയും അവകാശങ്ങളും സ്വാതന്ത്ര്യവും സ്ഥാപിച്ചു കിട്ടുന്നതിനും അനീതിയോട് എതിർക്കുന്നതിനും ആത്മസമർപ്പണം ചെയ്ത അനേകം സ്ത്രീകളുടെ കൂട്ടായ അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമാണത്. അതു മനസിലാക്കാൻ കഴിയാതെ പോയതിൽ എന്തു പറയണമെന്നറിഞ്ഞു കൂടാ.  അതിനു വിപരീതമായി കേരളത്തിലനുഭവിക്കുന്ന ആൺ തുറിച്ചുനോട്ടങ്ങളിൽ അസ്വസ്ഥയാകേണ്ടിവരുന്നതെന്താണെന്നും ചിന്തിക്കുക. 


സ്ത്രീയുടെ /പെണ്ണിന്റെ ജനാധിപത്യ അവകാശമാണ്  അവളു ടെനേർക്കുള്ള അനീതികൾക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കുക എന്നുള്ളത്.   ഈ അവകാശം പക്ഷെ ഒറ്റക്കു സാധിച്ചെടുക്കാൻ എല്ലാവർക്കും കഴിയില്ല. കഴിയാത്തവർക്കു വേണ്ടി കൂട്ടായ സഹായ ശ്രമങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്.


പാശ്ചാത്യ മൂന്നാം വേവിന്റെ കാരണം, അവിടുത്തെ നിയോലിബറൽ കച്ചവടവ്യവസ്ഥിതി വരുത്തിവച്ച സാമ്പത്തികച്യുതിയും,  അതോടൊപ്പം വന്ന റ്റെക്നോക്രസിയും ചെർന്നതാണെന്ന്  നേരത്തേ പറഞ്ഞിരുന്നുവല്ലോ.   ഗവണ്മെന്റ്, കുടുംബം തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പിൻ വാങ്ങൽ കൂടിയാണ് ഈ അവസ്ഥക്കു കാരണമായത്.  ശക്തവും നീതിപൂർവകവുമായ വ്യവസ്ഥാപിത സ്ഥാപനങ്ങളുടെ-ഗവണ്മെന്റ്, രാഷ്ട്ര്രീയം, കോടതി, കുടുംബം, കൂട്ടായ പ്രവർത്തനം- ആവശ്യകതകളിലേക്കും അവയുടെ ഉത്തരവാദിത്തപരമായ നടത്തിപ്പിന്റെ ആവശ്യത്തിലേക്കുമാണ് ഈ അവസ്ഥ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.


  അവകാശങ്ങൾ കളക്റ്റീവ് ആയി നേടിയെടുക്കുന്നതിനു കേരളത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ ശക്തമായ ഫെമിനിസ്റ്റു മൂ‍വുകൾ ഉണ്ടാകേണ്ടതുണ്ട്.  അതു പൊലെ,  സ്ത്രീ ശാക്തീകരണത്തിന്റെ മൂർത്തികളാണ് തങ്ങൾ എന്നു പൊതു ലോകത്തെ ധരിപ്പിച്ച്, അതിനു പകരം കിട്ടുന്ന വ്യക്തി-അധികാര ഇമേജുകൾ ഉപയോഗിച്ച്, സ്ത്രീയുടെ ശരീരത്തിന്റേയും തലമുടിയുടേയും കച്ചവട സാധ്യതകളുടെ കൂട്ടിക്കൊടുപ്പു നടത്തുന്ന ഫെമിനിസത്തിന്റേയും സിനിമാ ആർട്ടിന്റെയും കള്ള നാണയങ്ങളെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുമുണ്ട്.   

*********


കുറിപ്പ്: ഈ പോസ്റ്റിലെ വിവരങ്ങൾക്കു പൂർണത അവകാശപ്പെടുന്നില്ല.  തെറ്റുകൾ കാണുന്നത് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുക)
Ref:
http://en.wikipedia.org/wiki/Feminism_in_India


http://www.sagepub.com/upm-data/6236_Chapter_1_Krolokke_2nd_Rev_Final_Pdf.pdf


http://www.leslieheywood.com/Benjamins.pdf
http://kmiriam.wordpress.com/2011/10/23/branding-feminism/

Read more »

Saturday, May 12, 2012

Feminism from Sukumary charactors to Tessa in 22FK

സുകുമാരി മോഡൽ-കേരള ഫെമിനിസ്റ്റ്  ?
Sukumari Model-Kerala Feminists ? 

[നാലാമിടത്തിൽ നടക്കുന്ന ഫെമിനിസം  ചർച്ചയുടെ ഭാഗമായി എഴുതിയ പോസ്റ്റിന്റെ ഒന്നാം ഭാഗം. നാലമിടത്തിൽ ഇതിന്റെ ഏഡിറ്റഡ് വേർഷനാണ്  പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്]

‘ഫെമിനിസം’ എന്ന ബ്രാൻഡും കേരളസ്ത്രീത്വത്തിന്റെ “ഫാവിയും“ എന്ന തെരേസയുടെ പോസ്റ്റ് വായിച്ചപ്പോൾ തോന്നിയ ഒരു സംശയമാണ്, എന്താണീ ഫെമിനിസം എന്ന ബ്രാൻഡ് അഥവാ ‘ബ്രാൻഡ്’ ഫെമിനിസം; ഇതു സാധാരണ ഫെമിനിസമാണോ, വ്യത്യാസമാണോ? പോസ്റ്റിൽ എവിടെയെങ്കിലും വെളിപ്പെടുത്തുമെന്നു കരുതി. അതുണ്ടായില്ല.
ഇപ്പോൾ പലയിടത്തായി സ്ത്രീശക്തിയെപ്പറ്റിയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തെപ്പറ്റിയും ഉള്ള ചർച്ചകൾ വായിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ അസ്വസ്ഥതകളാണ് തന്റെ ലേഖനത്തിന്റെ പ്രചോദനം എന്നു തെരെസ പറയുന്നുണ്ട്.
അതൊടെ താൻ ഒരു ഫെമിനിസ്റ്റല്ലെന്നും, പുരുഷവിദ്വേഷിയല്ലെന്നും, സ്ത്രീയുടെ യഥാർത്ഥ കരുത്ത്  ഉള്ളുറപ്പാണ് എന്നും പറയുന്നു. തെരേസയുടെ വിശദീകരണത്തിൽ ഫെമിനിസ്റ്റ് എന്നാൽ, സ്ത്രീയുടെ യഥാർത്ഥ കരുത്തും ഉള്ളുറപ്പും ഇല്ലാത്തവൾ  എന്ന യുക്തിയാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്

ആരാണീ ഫെമിനിസ്റ്റ്? എന്താണീ ഫെമിനിസം? (Who is a feminst & What is feminism)

ഈ സാഹചര്യത്തിൽ മുകളിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്കുള്ള ഉത്തരം ആവശ്യമാണെന്നു തോന്നുന്നു. .

ഇന്നു നാഴികക്കു നാൽ‌പ്പതു വട്ടം എന്നു പറഞ്ഞതുപോലെ പ്രിന്റ് മീഡിയകളിലും വെർച്ച്വൽ മീഡിയകളിലും സ്ത്രീയുടെ നേർക്ക് അനുകൂലമായും പ്രതികൂലമായും വിക്ഷേപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വാക്കാണ് ഫെമിനിസം. എങ്കിലും ഫെമിനിസ്റ്റ്  ആരാണ് , എന്താണീ ഫെമിനിസം എന്നുള്ളതിനേക്കുറിച്ച് ശരിയായ ധാരണകൾ ഇല്ലാത്തതും അഥവാ തെറ്റായ ധാരണകളും പ്രാക്റ്റീസുകളും ഉള്ള ഒരു നാടാണ്  നമ്മുടേത്.  ഈ സാഹചര്യത്തിൽ തെരേസയുടെ യുക്തി ധാരാളം കുഴപ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

സിജി സുരേന്ദ്രനും അഖില ഹെൻറിയും സുന്ദരമായി പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു കേരളത്തിന്റെ പൊതുമനസാക്ഷിയിൽ, ഒരു പുരുഷ വർഗീയാധിപത്യ കച്ചവട സ്ഥാപനമായ സിനിമയെന്ന മാദ്ധ്യമം, മനപൂർവം വരച്ചിട്ട ഫെമിനിസ്റ്റ് ഇമേജിനെക്കുറിച്ച്.  ഇവർ രണ്ടു പേരെയുംകാൾ വളരെ മുൻപു കേരളത്തിൽ വളർന്നവളാണ് ഞാൻ. ഭർത്താവിനെ തല്ലി മൂലയിലിരുത്തി, ജാഡപറഞ്ഞു രസിച്ച്, സ്ലീവ്ലെസ് ബ്ലൌസും, ബോബുചെയ്ത മുടിയുമായി അവതരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സെലുലോയിഡ് സുകുമാരി കഥാപാത്രങ്ങളാണ് എന്നെയും ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഹരി:ശ്രീ പഠിപ്പിച്ചത്.

നമ്മുടെ കുടുംബ- സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥയും ഫെമിനിസ്റ്റും (A feminist in the context of our social realities)

ഇനി നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ, സമൂഹത്തിന്റെ, യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്കൊന്നു കടന്നു വരാം. അവിടെ സ്ത്രീകൾക്കെന്താ ഒരു കുഴപ്പം, വീടില്ലേ? തുണിയില്ലേ? സംരക്ഷണമില്ലേ? മൂന്നുനേരത്തെ ഭക്ഷണമില്ലേ? എന്നിങ്ങനെ  ധാരാളം പേർ ചോദിക്കാറുണ്ട്.  അങ്ങനെ അടിസ്ഥാന പ്രശ്നങ്ങളെ പ്പറ്റി വിഷമിക്കുന്നവർക്കു മനസിൽ ഒരിക്കലും ഇന്നും കടന്നു വരാത്ത ഒരാശയമാണ് ഫെമിനിസം.  പക്ഷെ ഈ ചോദ്യങ്ങൾക്കു പുറത്തു മറ്റു ചോദ്യങ്ങളും തന്നെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുണ്ട് എന്നു മനസിലാക്കുന്നവരാണ് പൊതുവെ ഇന്നത്തെ സ്ത്രീകൾ. അവർക്ക് അടുക്കളക്കു പുറത്തുള്ള ഒരു ലോകം ഇന്നു പരിചിതമാണ്. അവർ ഡിഗ്രികൾ നേടി, ഉദ്യോഗം നേടി, ശമ്പളം നേടി,  കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക പങ്കാളിത്തം വഹിക്കുന്നവരായി, പ്രവാസിഭർത്താക്കന്മാരുടെ അഭാവത്തിൽ കുടുംബം സംരക്ഷിക്കുന്നവരായി. അങ്ങനെ ധാരാളം ചുമതല കൈമാറ്റങ്ങൾ നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്.  പക്ഷെ കുടുംബത്തിലെ പ്രധാന തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്ന അവസരത്തിൽ അതേ സ്ത്രീകൾ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നില്ലേ എന്നു ചോദിക്കുമ്പോൾ, ഇല്ല എന്നാണവരുടെ ഉത്തരമെങ്കിൽ നന്നായി. ഉണ്ട് എന്നാണുത്തരമെങ്കിൽ, അങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾക്കെതിരെ ശബ്ദമുയർത്തുന്ന സ്ത്രീക്ക് എന്തു പറ്റുന്നു? അവൾ അഹങ്കാരിയാണെന്നും, തോന്ന്യാസക്കാരിയാണെന്നും, കുടുംബത്തിനു യോജിക്കാത്തവളാണെന്നും മറ്റും മറ്റും ഉള്ള ലേബലുകളിൽ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ അവളുടെ ജീവിതം നിത്യ നരകത്തിലാക്കുന്നു. വീട്ടുകാർ ലേബലു ചാർത്തിയവരെ നാട്ടുകാരും സമൂഹവും വീണ്ടും അധിക്ഷേപ ലേബലുകൾ ചാർത്തുന്നു. ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ സ്വന്തം ആശയങ്ങളും ആവശ്യങ്ങളും മുന്നോട്ടു വച്ച് അംഗീകാരം നേടാൻ ശ്രമിക്കുന്ന, അനീതികൾക്കെതിരെ ചെറുത്തു നിൽക്കണമെന്നു ചിന്തിക്കുന്ന  ഇത്തരം സ്ത്രീകളെ തേടിപ്പിടിച്ചു ചെല്ലുന്ന മറ്റൊരു ലേബലാണ്  സുകുമാരി മോഡൽ ‘ഫെമിനിസ്റ്റ്‘.  ഇത്തരത്തിലുള്ള പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഭയന്ന് സ്ത്രീ നിശബ്ദയാകുന്നു.

എന്റെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിൽ തന്നോടു ചെയ്യുന്ന അനീതിക്കെതിരെ പ്രതികരിക്കണം എന്ന ആശയം മനസിൽ വച്ചു പുലർത്തുന്ന ഏതു സ്ത്രീയും ഫെമിനിസ്റ്റാണ്.    അങ്ങനെയുള്ള സ്ത്രീ മുന്നോട്ടു വന്ന് ഞാനൊരു ഫെമിനിസ്റ്റാണ് എന്നു സ്വയം പ്രഖ്യപിക്കാൻ കഴിവു കാണിക്കണം. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ മാത്രമാണ് നാമുൾപ്പെടെയുള്ള സമൂഹത്തോടു നീതി ചെയ്യുന്നത്.  തന്നോടുള്ള അനീതി യഥാർത്ഥമാണെന്ന് അപ്പോൾ മാത്രമേ സ്ത്രീകൾ തിരിച്ചറിയൂ. (ഇത്തരുണത്തിൽ ഞാൻ പറയുന്നു ഞാനൊരു ഫെമിനിസ്റ്റാണ്.)

അങ്ങനെ മുന്നോട്ടു വരുന്നവരിൽ ചിലർക്കൊക്കെ അവരുടെ മുൻപിൽ പടുത്തുയർത്തിയിരിക്കുന്ന വിലക്കുകളുടെ കറുത്ത ഭിത്തികൾ  താണ്ടി പുറത്തു കടക്കാനുള്ള അവസരങ്ങൾ ഇന്നു കിട്ടുന്നുണ്ട്.  നല്ലതാണ്.  എങ്കിലും, നല്ല ഒരു ഭൂരിപക്ഷത്തിനും ഈ അവസരങ്ങൾ  വിലക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാണ്. അവർ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങളിൽ നട്ടം തിരിഞ്ഞ്, കണ്ണീരൊഴുക്കി ജീവിക്കയാണ്.  അവരിൽ സാമ്പത്തിക  ഭദ്രത ഉള്ളവരും ഇല്ലാത്തവരും ഉണ്ട്.  തെരേസയുടെ ഉൾക്കരുത്തിന്റെ പേരിലുള്ള ചേരിതിരിവ്, അവരുടെ മനസിൽ വീണ്ടും പതിക്കുന്ന മഞ്ഞുകല്ലുകൾ ആയിട്ടാണ് എനിക്കു തോന്നുന്നത്.


ഫെമിനിസത്തിനു നേരെയുള്ള കലിപ്പുകൾ യാദൃശ്ചികമല്ല.

സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങൾ മാനിക്കപ്പെടണമെന്നും, നീതി ലഭിക്കണമെന്നും, സ്നേഹിക്കപ്പെടണമെന്നും പ്രണയിക്കപ്പെടണമെന്നും , സ്വന്തം സ്വത്വം അംഗീകരിക്കപ്പെടണമെന്നുമുള്ളതൊക്കെ, ഒരു സ്ത്രീയുടെ സ്വാഭാവികമായ താല്പര്യങ്ങളാണ്.  എന്നാൽ സ്ത്രീയുടെ താല്പര്യങ്ങളെ അപകടമായും, മുളയിലെ നുള്ളിക്കളയണമെന്നും, അവർ രണ്ടാം കിട വ്യക്തികളാണെന്നുമുള്ള പ്രമാണങ്ങൾക്ക് പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ചീഞ്ഞ നാറ്റമുണ്ട്.  അതിനൊരു അധിനിവേശ, വർഗ്ഗീയ പുരുഷാധിപത്യ രാഷ്ട്രീയ ചരിത്രമുണ്ട്.  മലയാളിയുടെ ഭൂരിപക്ഷ കുടുംബവും ഇന്നും ഈ ചരിത്രത്തിന്റെ പുനരാവിഷ്കാരമാണ് കുടുംബത്തിന്റെ ‘അന്തസ്സെന്നും ആഭിജാത്യമെന്നും’ പറഞ്ഞ് ആഘോഷിക്കുന്നത്.

എന്നാൽ പുരുഷന്റെ സാമ്പത്തിക മേൽനോട്ടക്കുറവ്, പ്ലാനിങ്ങില്ലായ്മ,  പാസിവിറ്റി, ചിന്താശേഷിയില്ലായ്മ, വിഷൻ ഇല്ലായ്മ ഇതിന്റെയൊക്കെ പേരിൽ എത്ര കുടുംബങ്ങളാണ് ഇന്നനാഥമാകുന്നത്.  അതിലാർക്കും കലിപ്പില്ല. സാമൂഹികമായ വിലക്കുകളുമില്ല. പ്രത്യുത അതു വിധിയാണെന്നു കരുതി സമാധാനിക്കുകയോ, ജീവൻ ഒടുക്കുകയോ സമൂഹത്തിന്റെ ആചാരങ്ങളും സ്വഭാവങ്ങളുമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

അടിമത്വം, അധിനിവേശം, അന്യായമായ അടിച്ചമർത്തൽ, ഇവക്കൊക്കെ എതിരായി ചിന്തിക്കുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും പ്രതിഷേധിക്കുകയും അതിനെ ലോക ശ്രദ്ധയിൽ കൊണ്ടു വന്നു പരിഹരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് മനുഷ്യന്റെ സ്വഭാവമാണ്. മനുഷ്യന്റെ സബ് -സെറ്റായ സ്ത്രീകളും സമാന സാഹചര്യങ്ങളിൽ അങ്ങനെ സ്വാഭാവികമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.  അഥവാ അങ്ങനെയുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ് .

(ഇപ്പറഞ്ഞതു കോണ്ട് പുരുഷന്റെ നേരെ കുടുംബത്തിലും സമൂഹത്തിലും അനീതിയില്ല എന്നല്ല. അതു സമാനമായ ഒരു പ്രശ്നവുമാണ്.  അതും സമാന്തരമായി പഠിക്കേണ്ട വിഷയം തന്നെയാണ്)

ഇതുപത്തി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഫെമിനിസ്റ്റ് അവസ്ഥ

എന്നാൽ ഇന്നത്തെ സമൂഹങ്ങളിലെ, ദേശങ്ങളിലെ, രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ ഫെമിനിസത്തോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ഒരു വൻ ചിത്രമെടുത്താൽ എന്താണവസ്ഥ?

പ്രായഭേദമെന്യേ, ദേശ, രാഷ്ട്ര ഭേദമെന്യേ, പെൺകുട്ടികളും , ആൺകുട്ടികളും, സ്ത്രീകളും സ്വന്തം വീട്ടിലും വെളിയിലും ഒരു പോലെ  ലൈംഗിക ആക്രമണങ്ങളുടേയും കച്ചവടങ്ങളുടേയും ഇരകളാകുന്നു.  പുരുഷന്മാർ മാത്രമല്ല, മക്കളുള്ള അമ്മമാരും (സ്ത്രീകൾ) സ്വന്തം മക്കളെ വിറ്റുകൊണ്ടോ പീഡകന്മാർക്കു കൂട്ടിക്കൊടുത്തോ ഇതിൽ കക്ഷിചേരുന്നു.  സ്ത്രീക്കു നേരെയുള്ള പീഡനം അവൾക്കു നേരെയുള്ള ലിംഗ പാരമ്പര്യ ഗൂഢാലോചനകൾക്കപ്പുറം കടന്ന് മറ്റെന്തോ ആയിരിക്കുന്നു.  ലൈംഗികതയുടെ ആസ്ഥാന ചിന്തകൾ തന്നെ മാറിമറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.  ലൈംഗിക കമ്പോളത്തിൽ ആണും പെണ്ണും ലിംഗ രൂപാന്തരം സംഭവിക്കുന്നവരും ഇരകളാകുന്നു.  ഒരു ചായകുടിക്കുന്നതിനപ്പുറം, ഒരു ചോക്കലേറ്റ് തിന്നുന്നതിനപ്പുറം രതി ഒന്നുമല്ലാതായിരിക്കുന്നു.

കേരളത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ ഫെമിനിസ്റ്റുകൾ കൂടുതൽ വേട്ടയാടപ്പെടാൻ ഇതൊരു കാരണമാകുന്നു,  പ്രത്യേകിച്ച് ചെറുപ്പക്കാർ.  അവരാണല്ലോ കാലത്തിന്റെ മാറ്റങ്ങളെ തനതു വ്യക്തിത്വത്തിലൂടെ കൂടുതൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.   അവരുടെ മാറുന്ന വസ്ത്ര ധാരണവും, ജീവിത രീതികളും , സ്വാ‍തന്ത്ര്യ ധാരണകളും മൂല്യങ്ങളുമാണ് മുകളിൽ പറഞ്ഞ ലൈംഗിക ആക്രമണങ്ങൾക്കു കാരണങ്ങൾ എന്നു പെട്ടെന്നു കാലഹരണപ്പെട്ട പുരുഷാധിഷ്ഠിത സാമൂഹ്യ-മത വ്യവസ്ഥകളുടെ വിധിയുണ്ടായി.  ഈ വ്യവസ്ഥയോടു  കണ്ണി ചേർന്നാണല്ലോ കേരളത്തിലെ കുടുംബങ്ങൾ പൊതുവെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്.  സ്വാതന്ത്ര്യ ബോധമുള്ള പെണ്മക്കൾ ഫെമിനിസ്റ്റുകളായി, ‘പിഴച്ചു’പോകുന്നതിന്റെ ചാർജ് ഷീറ്റ് അമ്മമാർക്കു കിട്ടുന്ന പുതിയ തല വേദനകളാകുന്നു.

 ഇവിടെയും തെരേസയുടെ പോസ്റ്റിംഗിനു  എന്തു  സാംഗത്യമാണ്   എന്നതിൽ സംശയമുണ്ട്.  യുവത്വത്തിന്റെ ഫെമിനിസ്റ്റു സ്വാ‍തന്ത്ര്യബോധത്തെ എങ്ങനെ ക്രിയാത്മകമായും ഭാവനാസമ്പന്നമായും കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നുള്ളതാണ് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആവശ്യം. അതിന് ഒരു  പ്രസംഗത്തിന്റെ ചുവയുള്ള സാരോപദേശം എത്ര മൂല്യമുള്ളതാണെന്നു സംശയിക്കുന്നു.


ഫെമിനിസത്തിന്റെ ആഗോള ചരിത്രം 

ഇത്തരുണത്തിൽ ഫെമിനിസത്തിന്റെ ആഗോളചരിത്രത്തിലേക്കൊന്നു കണ്ണോടിക്കാം.  എന്നു പറയുമ്പോൾ ഈ ചരിത്രം എല്ലാ സംസ്കാരങ്ങളിലും രാജ്യങ്ങളിലും ഒന്നായിരുന്നു എന്നല്ല അർത്ഥമാക്കുന്നത്.  സ്ത്രീയുടെ അവസ്ഥ/ പ്രശ്നങ്ങൾ/ പരിഹാരങ്ങൾ/പുരോഗതി,  ഓരോ ദേശങ്ങളിലും അവിടങ്ങളിലെ രാഷ്ട്രീയ, സാമ്പത്തിക, മത, സാംസ്കാരിക ഘടകങ്ങളേയും സ്ത്രീയുടെ സംഘടനാശേഷിയേയും അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയായിരുന്നുഎന്നു പറഞ്ഞാൽ പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിലും (Western civilisation) ഇന്ത്യയിലും ഫെമിനിസം വളർന്നത് രണ്ടു തരത്തിലായിരുന്നു.

ഇന്ത്യയിൽ /കേരളത്തിൽ ഫെമിനിസം മുൻപു പറഞ്ഞതുപോലെ ദൃശ്യ-മാദ്ധ്യമ സൃഷ്ടികളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്ഥമായി സ്വകാര്യ ഇടങ്ങളിൽ വളർന്നിരുന്നില്ല.

പൊതു ഇടങ്ങളിൽ സ്ത്രീയോടുള്ള നീതി പുരുഷന്റെ ഔദാര്യമായിട്ടായിരുന്നു കരുതിയിരുന്നത്.  അതിനാൽ പുരുഷന്മാരായിരുന്നു സതി മുതലായ സാമൂഹ്യ അന്യായത്തിനു നേരെ മുൻ കൈയ്യെടുത്തത്. എന്നാൽ സ്വാതന്ത്ര്യ-സമര വിമോചന പ്രസ്ഥാനങ്ങളായാണ്  ആദ്യമായി ഇന്ത്യയിൽ സ്ത്രീ ശാക്തീകരണം ഉണ്ടായത്.  ഇവയിൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നവർ പൊതുവെ ഇന്ത്യയുടെ വർഗ-ജാതി- ശ്രേണിയിൽ ഉന്നതരെന്നു സ്വയം അവകാശപ്പെട്ടവരും അതിന്റെ പേരിൽ അധികാരം കൈയ്യാളി ദേശത്തിന്റെ റിസോഴ്സസ് തുല്യബോധമില്ലാതെ കൈയ്യടക്കിവച്ചവരും അതിനാൽ വിദ്യാസമ്പന്നരുമായിത്തീർന്ന വനിതകൾ ആയിരുന്നു.  വിദേശാധിനിവേശത്തെ ചെറുക്കുന്നതിനും ദേശീയതയുടെ സ്വരം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനുമായി സ്ത്രീയുടെ രാഷ്ട്രീയ ബോധത്തെ ഉണർത്തുകയും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുകയുമെന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് അവ ഒരിക്കലും ശുദ്ധ സ്ത്രീ വാദ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ആയിരുന്നില്ല.

സ്വാതന്ത്യത്തിനു ശേഷം ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ നിലനിന്നത് രാഷ്ട്രീയ ശാക്തീകരണത്തേയും അധികാരത്തെയും മുന്നിൽ കണ്ടു കൊണ്ടായിരുന്നു.  ഒരു പുരുഷാധിപത്യ അധിനിവേശ അധികാരവ്യവസ്ഥയുടെ എല്ലാ അടയാളങ്ങളും നിലനിർത്തിയ ഇന്ത്യൻ ജനാധിപത്യ ഭരണക്രമത്തിൽ സ്ത്രീയുടെ നേർക്കുള്ള അവളുടെ വ്യക്തിത്വത്തിനും സ്വാതന്ത്യത്തിനും നേരെ പാരമ്പര്യമായി ഉയർന്നിരുന്ന സാമൂഹ്യ വിവേചനങ്ങൾക്കെതിരെ പരിഹാരം കാണുക ഈ പ്രസ്ഥാനങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങളായതായി അറിവില്ല.

ജനാധിപത്യ ഇന്ത്യയിൽ സ്ത്രീ ഒരു ‘ദുർബല’വിഭാഗമായാണ് വിലയിരുത്തപ്പെട്ടത്.-   ഒരു രണ്ടാംകിട -ജനങ്ങൾ.  ഈ ദുർബലവിഭാഗത്തിന്റെ സംരക്ഷകന്റെ റോളിലാണ്, പുരുഷാധിപത്യ ഭരണകൂടം പ്രവർത്തിച്ചത്.   ഈ ‘ദുർബലതയുടെ’പേരിലുള്ള സംരക്ഷണവും ഔദാര്യങ്ങളും ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീയുടെ ജീവിതം ചിലയിടത്തൊക്കെ സുഗമമാക്കിയെങ്കിലും, അത് ജനാധിപത്യാധിഷ്ഠിതമായ അവരുടെ അവകാശങ്ങൾക്കും മൂല്യങ്ങൾക്കും എതിരെ കത്തി വക്കുന്നതായിരുന്നു.  ഈ സംരക്ഷകനോടു സമസ്ഥാനമായാണ് ഇന്ത്യൻ സ്ത്രീ-ശാക്തീകരണ രാഷ്ട്രീയം എന്നും പ്രവർത്തിച്ചത്.   അതുകൊണ്ടു തന്നെ അതിന് ജാതി-വർഗ-മത-അധികാര- രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ശ്രേണികൾക്കു പുറത്ത് സ്ത്രീ-പ്രശ്നത്തെ -കർത്തവ്യ ബോധത്തോടെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.  അതിനാൽ അവരുടെ കീഴിലെ സ്ത്രീ ശാക്തീകരണം ഇന്നു ഞായറാഴ്ച്ചസ്കൂളുപോലെ, കരയോഗം പോലെ, കുടുംബയോഗങ്ങളും പൊങ്കാലയും പോലെ, ടി.വി പരിപാടികൾ പോലെ അദ്ധ്യക്ഷൻ തീരുമാനിക്കുന്ന കാര്യപരിപാടികളനുസരിച്ച്  തുടങ്ങുന്നു, അവസാനിക്കുന്നു, ക്രിയാത്മകതയുടെ ഭാവനയോ ഊർജമോ ഇല്ലാതെ.

ഇരുപത്തി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചെറുപ്പക്കാരിൽ -ആണിലും പെണ്ണിലും- ഇന്ത്യൻ ഫെമിനിസത്തിന്റെ ഈ വർഗ്ഗീയ-രാഷ്ട്രീയ അധികാരമുഖത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നവരുടെ എണ്ണം കൂടുന്നുണ്ട് എന്നു തോന്നുന്നു. വർഗ- ജാതി-മത-ലിംഗ വിവേചനങ്ങൾക്കു പുറത്തു കടക്കുന്ന ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവരാണ് അവർ.  എന്നാൽ അവർ ഇന്നു വല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നവരുമാണ്.   അവർക്ക് വേണ്ടത്,  ആത്മാർത്ഥമായ നേതൃത്വമാണ്.


Read more »